-1-
الإمام ناصر محمد اليماني
20 - ذی القعده - 1429 هـ
18 - 11 - 2008 میلادی
۲۸ - آبان - ۱۳۸۷ه.ش.
04:17 صبح
ــــــــــــــــ
بیان امام مهدی دربارهی حدیث حق: [من قال لا أعلم فقد أفتى] [هرکس بگوید نمیدانم، همانا که فتوا داده است] صدق رسول الله صلى الله عليه وسلم ..
بسم الله الرحمن الرحيم، وسلامٌ على المرسَلين، والحمد للهِ ربِّ العالمين، وبعد..
برادر بزرگوارم به تو خوشامد میگویم، همانا من با حق با تو گفتوگو میکنم پس به اذن خدا، حق را بر باطل میکوبم تا از هم فرو پاشد و اینگونه باطل محو و نابود میشود، و حق آمد و باطل نابود شد؛ یقیناً باطل نابود شدنی است. و از آنچه از باطل با آن مجادله کردی، همین فتوای توست که: [كُلّ مجتهدٍ مصيبٌ] [هر مجتهدی بر صواب است]، و این چیزی است که از کلام تو برداشت میشود و این سخن توست:
اقتباس المشاركة :
فرمودهی رسول صلی الله علیه وسلم برای تو کفایت میکند، که البخاری آوردهاست، و ابو داود از عمرو بن العاص و ابی هریره گفته است: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودهاند [اگر پیشوایی به درستی فتوا دهد، دو اجر نزد خدا دارد، و اگر به اشتباه فتوا داد، تنها یک اجر میبرد]
—
انتهى الاقتباس
اما من خدا را به شهادت میگیرم و همین کافی است که خدا گواه باشد: من به اینکه این حدیث از محمد رسول الله باشد، کافرم و فتوا میدهم که این حدیث وارد شدهاست [جعلی است] و از پلیدترین و خطرناکترین احادیثِ وارد شده هست؛ در واقع این حدیث سبب گمراهی علماء امت و پراکندگیشان به فرقهها و احزاب شده، و این نتیجهی سخنانشان دربارهی دین با اجتهادِ قبل از رسیدن به حق با علم و برهان است، و از آنجا که در قرآن مییابم که هرکس به خدا چیزی را نسبت دهد که با علم و برهان در آن به یقین نرسیدهاست؛ بلکه احتمال صحت وخطا دارد، پس این امر شیطان است نه امر پروردگار رحمان، و هرگز در کتاب (قرآن) برای خطا اجری نمیشناسم؛ بلکه اگر توبه کنند، خداوند گناهانشان را به نیکیها مبدّل میکند، ولی تو تصور میکنی هرکس با ظنی که هرگز کسی را از حق بینیاز نمیکند، به خدا چیزی را نسبت دهد درحالیکه نمیداند آیا آنچه را به آن فتوا دادهاست حق است یا باطل، اگر درست بگوید پس دو اجر نزد خدا دارد و اگر اشتباه کند یک اجر میبرد! اما من غیر از این فتوا میدهم و میگویم: همانا آتش جهنم برای اوست؛ جاودانه در آن میماند و چه بد جایگاهی است، چرا که از امر شیطان پیروی و از امر پروردگار رحمان سرپیچی کردهاست و آنچه را که در آن علمی نداشت به خداوند نسبت داد، و خداوند تعالی میفرماید:
{إِنَّمَا يَأْمُرُكُم بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿١٦٩﴾}صدق الله العظيم [البقرة].
و اما فرمان پروردگار رحمان این است: خداوند آنچه را که شیطان به آن امر میکند -یعنی ندانسته به خدا نسبت دادن را- بر ما حرام کرده است؛ و خداوند تعالی میفرماید:
{قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّـهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٣﴾}صدق الله العظيم [الأعراف].
محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم فرمودهاست:
[من قال لا أعلم فقد أفتى]
[هرکس بگوید نمیدانم، همانا که فتوا داده است] یعنی خداوند به او اجر فتوا -ی درست- را میدهد چرا که از خدا پروا کرده و ندانسته چیزی را به او نسبت ندادهاست و این حدیث حق است که با امر خدا در قرآن دربارهی این موضع مطابقت دارد، و حدیثی که آوردی و تصور میکنی که گفتهی رسول صلى الله عليه وسلم است که البخاری آوردهاست، و ابو داود از عمرو بن العاص و ابی هریره گفته است: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودهاند [اگر پیشوایی به درستی فتوا دهد، دو اجر نزد خدا دارد، و اگر به اشتباه فتوا داد، تنها یک اجر میبرد]، این برخلاف آن چیزی است که در کتاب خدا و سنت حق رسولش آمده است؛ چرا که -حدیث- باید یا موافق با آنچه که در قرآن آمده باشد و یا با آن هیچ اختلافی نداشته باشد. اما باطل حرام خدا را حلال میکند و در اینجا میبینیم که سخن گفتن پیشوا درباره خداوند، بدون اینکه بداند حقّ است یا باطل را حلال میکند -درحالی که- این با نظر و اجتهاد خودش است و برخلاف آن چیزی است که در کتاب خدا و سنت رسولش آمده است و اما براساس حکم کتاب خدا در این باره، میبینیم این کار حرام است و خداوند تعالی میفرماید:
{قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّـهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ﴿٣٣﴾} صدق الله العظيم.
همانطور که محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم فرموده:
[من قال لا أعلم فقد أفتى]
[هرکس بگوید نمیدانم، همانا که فتوا داده است]؛
یعنی خداوند به او اجر فتوادهندهای را میدهد که از خدا پروا کرده و آنچه را که با علم و برهان روشن و آشکار نمیدانسته به او نسبت ندادهاست. اما فتوای تو چنین میگوید:
اقتباس المشاركة :
عمو جان! مشکلی نیست، آنچه در ذهنت میگذرد بازگو کن، پس اگر درست گفتی دو اجر نزد خدا داری و اگر اشتباه کردی یک اجر!
—
انتهى الاقتباس
قطعاً شما با پیروی از احادیث فتنه گمراه شدید و به دلیل تفسیر به رایتان در قرآن بدون علم، به فرقهها و احزاب تقسیم شدید و سست و ناتوان گشتید و قدرت و شوکت شما از میان رفت. و قبلاً معنی اجتهاد را بیان کردهام و این است: که مجاهدانه به دنبال حق بگردی تا خداوند تو را به راه راست هدایت نماید و این هدایت بر اساس علم و برهان و بصیرتی باشد که از نزد پروردگارت آمده است؛ و از این رو با بصیرتی از جانب پروردگارت، مردم را به سوی او دعوت کنی، اما با دعوت به چیزی که همچنان مجاهدانه در آن به دنبال حق میگردی، هرگز آنها را متقاعد نخواهی کرد چرا که به برهان و قدرت قانع کردن کسی نرسیدهای؛ بلکه وقتی هنوز خودت قانع نشدهای و به یقین نرسیدهای، چطور میخواهی دیگران را قانع کنی؟
و پیش از این اجتهاد را به تفصیل شرح دادیم و تبیین نمودیم که اجتهاد یعنی: جویای حق باشی تا خداوند تو را به راه خودش هدایت نماید، و سپس با بصیرتی از جانب پروردگارت به آن راه دعوت کنی.
و لطفاً به بیان این لینک رجوع کن: https://nasser-alyamani.org/showthread.php?p=222284
- 1 -
الإمام ناصر محمد اليماني
20 - 11 - 1429 هـ
18 - 11 - 2008 مـ
04:17 صباحاً
ــــــــــــــــ
بيان الإمام المهديّ في الحديث الحقّ: [ من قال لا أعلم فقد أفتى ]
صدق رسول الله صلى الله عليه وسلم ..
بسم الله الرحمن الرحيم، وسلامٌ على المرسَلين، والحمد للهِ ربِّ العالمين، وبعد..
أخي الكريم أهلا وسهلا بك، إنّي أحاورك بالحقّ فأقذفُ بالحقّ على الباطل بإذن الله فيدمغه فإذا هو زاهقٌ، وجاء الحقّ وزهق الباطل إنّ الباطل كان زهوقاً، ومما جادلتَ به من الباطل هي فتواك بأنّ: [كُلّ مجتهدٍ مصيبٌ]، وذلك ما تعنيه من حديثك وهو قولك:
اقتباس المشاركة :
يكفيك قول الرسول صلى الله عليه وسلم كما أخرج البخاري، وأبو داود عن عمرو بن العاص، وأبى هريرة قال: قال رسول الله - صلى الله عليه وسلم: [إذا اجتهد الحاكم فأصاب له أجران، وإذا اجتهد فأخطاء فله أجر]
—
انتهى الاقتباس
أما أنا فأشهد الله وكفى بالله شهيداً بأنّي أكفر بهذا الحديث أنه عن محمدٍ رسول الله، وأفتي أنّه موضوعٌ ومن أخبث وأخطر الأحاديث الموضوعة؛ بل هذا الحديث كان سبباً في ضلال علماء الأمّة وتفرّقهم إلى شيعٍ وأحزابٍ، وذلك نتيجة لقولهم في الدين بالاجتهاد قبل أن يصلوا إلى الحقّ بعلمٍ وسلطان، وبما أنّي أجد في القرآن أنّ من قال على الله بما لا يعلم علم اليقين بعلمٍ وسلطانٍ بل يحتمل أن يكون صحيحاً ويحتمل أن يكون خطأً فإنّ هذا من أمر الشيطان وليس من أمر الرحمن، ولا أعلم بأنّ للخطأ أجرٌ أبداً في الكتاب، بل إذا تاب بدّل الله سيئاتهم حسنات، أما أن يقول على الله بالظنّ الذي لا يُغني من الحقّ شيئاً ولا يعلم هل هو حقٌّ أم باطلٌ ما أفتى به، ومن ثم تزعم أنّ له أجران إن أصاب وأجر إن أخطأ! ولكنّي أُفتي بغير ذلك، وأقول: إنّ له نارُ جهنم خالداً فيها وبئس القرار، لأنّه اتَّبع أمر الشيطان وعصى أمر الرحمن وقال على الله ما لا يعلم، وقال الله تعالى: {إِنَّمَا يَأْمُرُكُم بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿١٦٩﴾} صدق الله العظيم [البقرة].
وأما أمر الرحمن فقد حرَّم علينا ما أمر به الشيطان أن نقول على الله ما لا نعلم، وقال الله تعالى: {قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّـهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٣﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
وقال محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم: [من قال لا أعلم فقد أفتى]؛ بمعنى أنّ الله أعطاه كأجر مُفتٍ لأنّه اتّقى الله ولم يقل عليه بما لا يعلم، وهذا حديث حقٍّ وافق لأمر الله في القرآن في هذا الموضع، وأصبح الحديث الذي أتيت به فتزعم أنّه عن قول الرسول صلى الله عليه وسلم كما أخرج البخاري وأبو داود عن عمرو بن العاص وأبى هريرة قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: [إذا اجتهد الحاكم فأصاب له أجران، وإذا اجتهد فأخطأ فله أجر]، قد أصبح مخالفاً لما جاء في كتاب الله وسُنّة رسوله الحقّ التي إمّا أن تتّفق مع ما جاء في القرآن أو لا تخالفه شيئاً. ولكنّ الباطل يأتي بتحليل ما حرم الله، فنجد هنا التحليل أن يقول الحاكم على الله ما لا يعلم هل هو حقٌّ أم باطلٌ وإنّما برأيه واجتهاده وجاء مخالفاً لما ورد في كتاب الله وسُنّة رسوله، فأمّا الحكم من كتاب الله في هذا الشأن فنجده محرَّمٌ، وقال الله تعالى: {قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّـهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٣﴾} صدق الله العظيم.
وكذلك قول محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم: [من قال لا أعلم فقد أفتى]؛ بمعنى أنّ له أجرَ المفتي نظراً لتقوى الله ولم يقل عليه ما لم يعلم بعلمٍ وسلطانٍ منيرٍ، ولكنّ فتواك تقول:
اقتباس المشاركة :
لا مشكلة قول يا عمي ما في رأسك، فإن أصبت فلك أجرين، وإن أخطأت فلك أجر
—
انتهى الاقتباس
فضلَلْتم عن الحقّ باتِّباع أحاديث الفتنة، وبسبب تفسيركم للقرآن برأيكم بغير علمٍ تفرّقتم إلى فرقٍ وأحزابٍ وفشلتم وذهبت ريحكم.
وسبق أن عرّفتُ الاجتهاد وهو: أن تجتهد باحثاً عن الحقّ حتى يهديك الله إلى الحقّ بعلمٍ وسلطانٍ على بصيرةٍ من ربّك، ومن ثم تدعو الناس على بصيرةٍ من ربك، أما الدعوة إلى شيء لا تزال مجتهداً في البحث عن الحقّ فلن تقنعهم به لأنك لم تتوصّل إلى سلطان الإقناع بل لم تقتنع أنت، فكيف تريد أن تقنع الآخرين؟
وسبق وأن فصَّلنا الاجتهاد وعرّفناه أنّه: البحث عن الحقّ حتى يهديك الله إليه، ومن ثم تدعو إليه على بصيرة من ربك.
-2-
الإمام ناصر محمد اليماني
25 - ذی الحجه - 1432 هـ
21 - 11 - 2011 مـ
۳۰ - آبان - ۱۳۹۰ ه . ش.
05:45 صبح
ــــــــــــــــ
[من قال لا أعلم فقد أفتى] [هرکس بگوید نمیدانم، همانا که فتوا داده است] این حدیثی حق و فرمودهی نبی کریمی است که بر اساس ظن و گمان سخن نمیگوید..
بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة أنبياء الله ورسله وآلهم الطيّبين، ومن تبِعهم بإحسانٍ إلى يوم الدين.. سقراط! در حال حاضر اگر راه حق را میخواهی؛ از امر خداوند پیروی کن که به شما فرمان دادهاست، درمورد هر چه که از گذشتگان به شما رسیده؛عقل و منطق را به کار گیرید. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
{وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَـٰئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا ﴿٣٦﴾} صدق الله العظيم [الإسراء].
پس آیا عقل سقراط قبول میکند که محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم گفته باشد: [إنّ من أخطأ بفتوى بغير الحقّ فإنّ له أجراً من الله] [هرکس به اشتباه فتوای ناحق داد، پس اجرش با خداست]؟ منزه است خدا! بلکه این افتراست بر خدا و رسولش، و مخالف با کتاب خدا و سنت حق رسولش و مخالف با عقل و منطق است. و اما حدیث درست این است:
[من قال لا أعلم فقد أفتى]
[هرکس بگوید نمیدانم، همانا که فتوا داده است].
مطمئناً یک مفتی در ازای فتوای خود از پرسشکننده طلب اجر و پاداش نمیکند بلکه پاداش را از پروردگارش میخواهد. پس اگر هدف مفتی برای فتوای حق، رسیدن به پاداشی از نزد پروردگارش باشد و از این رو از خدا پروا کند و زمانیکه در برابرش سوالی مطرح میشود که دربارهی آن مسئله علمی ندارد و سپس این عالِم از خدا پروا کند که به ناحق به خدا نسبت دهد، اگر این عالِم به پرسشگر بگوید: "نمیدانم" همانا اجرش را دریافت کرده که گویی فتوا به این داده که از خدا پروا کرده و به ناحق به خدا و رسولش نسبت ندادهاست، پس چطور خدا اجرش را ندهد؟ این همان مقصود خدا و رسولش است. و اما تایید این حدیث را در کلام خداوند تعالی مییابیم:
{قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّـهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٣﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
اگر کسی بگوید نمیدانم پس از امر شیطان سرپیچی و از امر پروردگار رحمان پیروی کردهاست که بر بندگانش حرام کرده که تا ندانند سخنی به حق از نزد پروردگارشان آمده است؛ آن را به او نسبت ندهند و کسیکه جواب مسئلهای را در دین خدا نمیداند، و به همین سبب بگوید نمیدانم پس از امر پرورگار رحمان پیروی و از امر شیطان سرپیچی کردهاست که شما را به بدیها و کار ناپسند و این که ندانسته به خدا نسبت دهید، امر میکند و خداوند تعالی میفرماید:
{إِنَّمَا يَأْمُرُكُم بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿١٦٩﴾} صدق الله العظيم [البقرة].
اگر کسی این حدیث حق را که به شما امر میکند ندانسته به خدا نسبت ندهید، منکر شود پس منکر فرمان خدا در آیات محکم کتابش شدهاست که ندانسته به خدا نسبت ندهید، و این حدیث حق را کتاب خدا و عقل و منطق تصدیق می کنند، و آنطور که تصور میکنید این سخن مردی حکیم از مسلمانان نیست، بلکه سخن نبی کریمی است که بر اساس ظن و گمان سخن نمیگوید، وسلامٌ على المرسَلين، والحمد للهِ ربِّ العالمين.
و چه نیک مردانی هستند آنان که با بیان حق امام مهدی به بحث و مجادله میپردازند و به آن استناد میکنند تا مسئولیتش را اگر به آنچه فتوا داده که نه خدا فرموده و نه رسولش، به پروردگارشان واگذار کنند، و بیان حق قرآن را چون شمشیری بُرّان در دست حبیب قلبم، ابومحمد کعبی، میبینم، و همچنین انصار محبوبم، که با بیان حق برای ذکر حجت خداوند و رسولش و مهدی منتظَر و تمام انصار به بحث و مجادله میپردازند، و به حق و یقین خدا را به شهادت میگیرم که شما حجت را با حقی آشکار بر پژوهنده، سقراط، اقامه کردید و حق را کاملاً به تفصیل برایش شرح دادید، و او بعد از حق چه میخواهد؟ آیا بعد از حق جز گمراهی است؟ کامروا باشید و خدا برای امتتان حفظتان کند ای انصار پیشتاز برگزیده در زمان گفتوگو قبل از ظهور.
وسلامٌ على المرسَلين، والحمد لله ربّ العالمين ..
أخوكم في دين الله؛ الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.
_______________
[ من قال لا أعلم فقد أفتى ] هذا حديث حقّ وقول نبيٍّ كريم لا ينطق عن الهوى ..
بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة أنبياء الله ورسله وآلهم الطيّبين، ومن تبِعهم بإحسانٍ إلى يوم الدين..
وأما الآن يا سقراط إن كنت تريد الصراط الحقّ فاتَّبع ما أمركم الله به من استخدام العقل والمنطق فيما وجدتم عليه أسلافكم، تصديقاً لقول الله تعالى:{وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَـٰئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا ﴿٣٦﴾} صدق الله العظيم [الإسراء].
فهل يقبل عقل سقراط أنَّ محمداً رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم قال: [إنّ من أخطأ بفتوى بغير الحقّ فإنّ له أجراً من الله]؟ حاشا لله؛ بل ذلك بهتانٌ على الله ورسوله، ويخالف كتاب الله وسُنّة رسوله الحقّ ويخالف العقل والمنطق، وأما سَنَد الحديث الحقّ: [من قال لا أعلم فقد أفتى]. فإنّ المفتي لا يتقاضى أجراً من السائل مقابل فتواه بل يريد الأجر من ربّه، فإذا كان هدف المفتي أن ينال أجر الفتوى الحقّ من ربّه ومن ثم اتّقى الله وجاء إليه سائلٌ في مسألةٍ لا يحيط بها المفتي علماً ومن ثم اتّقى الله هذا العالِم من أن يقول على الله غير الحقّ، فإذا قال هذا العالِم للسائل: "لا أعلم" فقد نال أجره كما لو أفتى كونه اتّقى الله ولم يقل على الله ورسوله غير الحقّ، فكيف لا يؤجره الله؟ فذلك ما يقصده الله ورسوله، وأما سند هذا الحديث فتجده في قول الله تعالى:{قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّـهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٣﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
إذاً فمن قال لا أعلم فقد عصى أمر الشيطان واتّبع أمر الرحمن الذي حرَّم على عباده أن يقولوا عليه ما لم يعلمون أنّه الحقّ من ربّهم، ومن كان لا يعلم جواب مسألةٍ ما في دين الله ولذلك قال لا أعلم فقد أطاع أمر الرحمن وعصى أمر الشيطان الذي يأمركم بالسوء والفحشاء وأن تقولوا على الله ما لا تعلمون، وقال الله تعالى: {إِنَّمَا يَأْمُرُكُم بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿١٦٩﴾} صدق الله العظيم [البقرة].
إذاً من أنكر هذا الحديث الحقّ الذي يأمركم أن لا تقولوا على الله ما لا تعلمون فمن أنكره فقد أنكر أمر الله في محكم كتابه أن لا تقولوا على الله ما لا تعلمون، وهذا الحديث الحقّ يُصدِّقه كتاب الله، ويصدِّقه العقل والمنطق، وليس قول رجلٍ حكيمٍ من المسلمين كما تزعم؛ بل قول نبيٍّ كريم لا ينطق عن الهوى، وسلامٌ على المرسَلين، والحمد للهِ ربِّ العالمين.
ونِعمَ الرجال الذين يجادلون بالبيان الحقّ للإمام المهدي ويسندون ذلك إليه ليتحمّل مسؤوليّته بين يدي ربّه لو أفتى بما لم يقله الله ولا رسوله، وإنّي أرى البيان الحقّ للقرآن في يد حبيب قلبي أبي محمد الكعبي سيفاً بتّاراً، وكذلك أحبّتي الأنصار الذين يجادلون بالبيان الحقّ للذِّكر حجّة الله ورسوله والمهديّ المنتظَر وكافة الأنصار، وأشهد لله شهادة الحقّ اليقين أنّكم أقمتم الحجّة بالحقّ المبين على الباحث سقراط وفصّلتم له الحقّ تفصيلاً، وماذا يبغي من بعد الحق؟ فهل بعد الحقّ إلا الضلال؟ بوركتم وبارك الله فيكم لأمّتكم أيّها الأنصار السابقين الأخيار في عصر الحوار من قبل الظهور.
وسلامٌ على المرسَلين، والحمد لله ربّ العالمين ..
أخوكم في دين الله؛ الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني .
_______________
بیان امام مهدی دربارهی حدیث حق: [من قال لا أعلم فقد أفتى] [هرکس بگوید نمیدانم، همانا که فتوا داده است] صدق رسول الله صلى الله عليه وسلم ..
