ئیمام ناصر محمد یهمانی
19 - 09 - 1431 کۆچی
29 - 08 - 2010 زایینی
08:51 بهیانی
[بۆ بەدواداچوونی بەستەری سەرەکی بەشداری بەیانەکە]
https://nasser-alyamani.org/showthread.php?t=2145
ـــــــــــــــــ
هەرکەسێک بڕوای بە شەفاعەتی بەندەکان ھەبێت لەبەردەستی پەروەردگاری پەرستراو ئەوا شەریک و ھاوەڵی بۆ اللە بڕیارداوە ..
بە ناوی الله ی لە ھەموو میھرەبان و بە بەزەییەکان میھرەبانترو بە بەزەییتر، درودو سڵاو لەسەر باپیرەم محمد نێردراوی اللە - درودو سڵاوی اللە لەسەرخۆی و کەس و کارەکەی - و پشتیوانە پێشکەوتووەکانی پێشوترو دواهەمینەکان و هەموو موسڵمانان تا ئەو ڕۆژەی اللە لێپرسینەوە لەگەڵ بەندەکانیدا دەکات لەسەر ئایینەکەیان..
ئەی ئوممەتی ئیسلام، ئەی حاجیانی ماڵی حەرامکراوی اللە، لە اللە بترسن، من لەوە ئاگادارتان دەکەمەوە کە ئەوانەی پێش من ئاگاداری خەڵکیان پێ کردۆتەوە، جا واز لە بیروباوەڕی شەفاعەتی بەندەکان لەبەردەستی پەروەردگاری پەرستراو بهێنن، بەڕاستی من بۆ ئێوە بە بەیانی ڕاست و دروستی قورئانی گەورە ئاگادارکەرەوەو ترسێنەرێکی ئاشکرام،
وە دەبینم ئەوانەی لەبەردەستی اللە بڕوایان بە شەفاعەتی بەندە دڵسۆزەکانی اللە ھەیە بۆ خۆیان شەریک و ھاوەڵیان بۆ اللە داناوە، وە درۆیان لەگەڵ خۆیان کردووەو ههر چیهک ههڵیاندهبهست و پێی ههڵخهڵهتابوون ون دهبێت لێیان، جا ئەمەش پرسیارو وەڵامی ڕاستەوخۆیە لە مەحکەمی کتێبەکەی اللە بۆ ئێوە:
پـ 1ـ ئایا لە ڕۆژی قیامەت اللە بە ھیچ کەسێک لە بەندەکانی دەزانێت لەبەردەستی پەروەردگارەکەیان بوێری ئەوە بکات شەفاعەت بۆ بەندەکانی بکات؟
و1ـ اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{وَيَقُولُونَ هَؤُلاء شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللّهَ بِمَا لاَ يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلاَ فِي الأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ} صدق الله العظيم [يونس:18].
پـ 2ـ وە ئایا اللە فەرمانی بە نێردراوو پێغەمبەرەکانی کردووە تا لە بەرامبەر بڕوابوون بە شەفاعەتی بەندە دڵسۆزەکانی اللە (لە پێغەمبەران و پیاو چاک و شەھیدان و...تد) لەبەردەستی پەروەردگارەکەیان ڕێگری لە خەڵکی بکەن؟
و 2ـ اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُواْ إِلَى ربّهم لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِ وَلِيٌّ وَلاَ شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:51].
پـ 3ـوە ئایا بێباوەڕەکان لە بەردەستی پەروەردگارەکەیان شەفاعەتکاریان هەیە ھەروەک ئەم بیروباوەڕەیان ھەیە لە دنیاو دوایی؟
و 3ـ ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ} صدق الله العظيم [غافر:18].
پـ 4ـ وە ئایا بۆ باوەڕداران شەفاعەتکارێک لە بەردەستی اللە هەیە هەروەک باوەڕیان وایە؟
و 4ـاللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌ} صدق الله العظيم [البقرة:254].
پـ 5ـ کەواتە ھەرگیز کەسێکیان بوێری ئەوە ناکات بێتە بەردەمی پەروەردگارەکەی بۆ ئەوەی لەبەردەستی پەروەردگارەکەی دەربارهی سزادانی ئهو بهندانهی ستهمیان له خۆیان كردووە قسەی لەگەڵ بکات؟
و 5ـ اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{فَمَن يُجَادِلُ اللّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً} صدق الله العظيم [النساء:109].
پـ 6ـ جا ئەگەر باوکەکە لە بەندە دڵسۆزەکانی اللە بێت و منداڵەکەش لەوانە بێت کە ستەمیان لە خۆیان کردووە ئایا باوکەکە لەبەرامبەر سزاکەی اللە ھیچ سودی پێدەگەیەنێت تا لەبەردەستی پەروەردگارەکەی شهفاعەت بۆ کوڕەکەی بکات؟
و 6ـ اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{وَاخْشَوْاْ يَوْماً لاّ يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلاَ مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَيْئاً إِنّ وَعْدَ اللّهِ حقّ فَلاَ تَغُرّنّكُمُ الْحَيَاةُ الدّنْيَا وَلاَ يَغُرّنّكُم بِاللّهِ الْغَرُورُ} صدق الله العظيم [لقمان:33].
پـ 7ـ وە ئایا ئهگەر پیاوەکە لە بەندە دڵسۆزەکانی اللە بێت و هاوسەرەکەشی لەوانەبێت کە ستەمیان لە خۆیان کردووە، ئایا ھیچ سودێک بە هاوسەرەکەی دەگەیەنێت تا لەبەردەستی پەروەردگارەکەی شەفاعەتی بۆ بکات تەنانەت ئەگەر ئهم پیاوه پێغەمبەرو نێردراوێکی اللە ش بێت؟
و 7ـ اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{ضَرَبَ اللَّـهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّـهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ﴿١٠﴾} صدق الله العظيم [التحريم].
پـ 8ـ جا ئایا ئەوە بەو مانایەیە بە تەواوی نکۆڵی لە شەفاعەتی بەندەکان لەبەردەستی پەروەردگاری پەرستراو بۆ هەموو بەندەکانی دەکرێت؟
و 8ـ اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{وَاتَّقُواْ يَوْماً لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئاً وَلاَ يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلاَ تَنفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ} صدق الله العظيم [البقرة:123].
پـ 9ـ کەواتە ھەرگیز خزم و کەسە نزیکەکان لەبەردەستی پەروەردگارەکەیان سود بە خزم و نزیکەکانیان ناگەیەنن، جا اللە مۆڵەتی ھیچ یەکێكیان نادات لەبەردەستی پەروەردگارەکەی شەفاعەت بۆ کەس و کارەکەی بکات، جا دەربارەی ئەوە لە مەحکەمی کتێبەکەی اللە فەتوامان بۆ زیاد بکە بۆ ئەو ژیرو هۆشمەندانەی تێدەگەن.
و 9ـ اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{لَن تَنفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَالله بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (3)} صدق الله العظيم [الممتحنة].
پـ 10ـ کەواتە شەفاعەت لە اللە وەیە بۆ ئەو، جا لە زاتی ئەو بۆ یەکێکی تر لە بەندەکانی تێپەڕناکات پاک و بێگەردی بۆی، جا دەربارەی ئەوە لە مەحکەمی کتێبدا فەتوای دووپاتکردنەوەکەمان بۆ زیاد بکە بۆ ژیرو ھۆشمەندانەی تێدەگەن.
و 10ـ اللە ی پایەبەرز فهرموویهتی:
{قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ} صدق الله العظيم [الزمر:44].
پـ 11ـ جا ئایا سەبارەت بەوە لە سوننەتی بەیان لە فەرموودە ڕاست و دروستەکانی پێغەمبەر بەیانی زیاتر ھەیە بۆ ئوممەت لەلایەن محمد نێردراوی اللە وە کە بەحەق کتێبی اللە ی بۆ خەڵکی ڕوون دەکردەوە؟
و 11- قال محمدٌ رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم- في صحيح مسلم عن عائشة قالت:
لما نزلت {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}، قام رسول الله (ص) على الصفا فقال: [يا فاطمة بنت محمد! يا صفية بنت عبد المطلب! يا بني عبد المطلب! لا أملك لكم من الله شيئاً، سلوني من مالي ما شئتم].
في صحيح مسلم وسنن النسائي ومسند أحمد واللفظ للأول عن أبي هريرة قال: لما نزلت هذه الآية {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} دعا رسول الله (ص) قريشاً فاجتمعوا فعم وخص فقال: [يا بني كعب بن لؤي! أنقذوا أنفسكم من النار. يا بني مرة بن كعب! أنقذوا أنفسكم من النار.. يا بني هاشم! أنقذوا أنفسكم من النار. يا بني عبد المطلب! أنقذوا أنفسكم من النار. يا فاطمة! أنقذي نفسك من النار، فإني لا أملك لكم من الله شيئاً غير أن لكم رحما سأبلها ببلالها].
- قال رسول الله صلى الله عليه وسلم حين أنزل عليه {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} [يا معشر قريش! اشتروا أنفسكم من الله لا أغني عنكم من الله شيئاً. يا بني عبد المطلب! لا أغني عنكم من الله شيئاً، يا عباس ابن عبد المطلب لا أغني عنك من الله شيئاً، يا صفية عمة رسول الله! لا أغني عنك من الله شيئاً، يا فاطمة بنت رسول الله! سليني بما شئت لا أغني عنك من الله شيئاً].
- في تفسير السيوطي عن ابن عباس قال: لما نزلت{وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} ورهطك منهم المخلصين خرج النَّبيّ (ص) حتى صعد على الصفا فنادى: يا صباحاه، فقالوا: من هذا الذي يهتف؟ قالوا: محمد! فاجتمعوا إليه، فجعل الرجل إذا لم يستطع أن يخرج أرسل رسولاً لينظر ما هو، فجاء أبو لهب وقريش، فقال: [أرأيتكم لو أخبرتكم أن خيلاً بالوادي تريد أن تغير عليكم أكنتم مصدقي؟ قالوا: نعم، ما جربنا عليك إلا صدقاً، قال: فإني نذير لكم بين يدي عذاب شديد].، فقال أبو لهب: تباً لك سائر اليوم ألهذا جمعتنا؟ فنزلت: {تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ}.
- وفي مسند أحمد وصحيح مسلم وتفسير الطبري والسيوطي عن أبي عثمان النهدي، عن قبيصة بن مخارق وزهير بن عمرو قال: لما نزلت على رسول الله (ص){وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} انطلق رسول الله (ص) إلى صخرة من جبل فعلا أعلاها، ثم نادى أو قال:[يا آل عبد مناف إني نذير، إن مثلي ومثلكم كمثل رجل رأى العدو فانطلق يربؤ أهله ينادي، أو قال: يهتف يا صباحاه].
- عن البراء قال: لما نزلت على النَّبيّ (ص) {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} صعد النَّبيّ (ص) ربوة من جبل فنادى: يا صباحاه، فاجتمعوا، فحذرهم وأنذرهم ثم قال:[لا أملك لكم من الله شيئاً، يا فاطمة بنت محمد أنقذي نفسك من النار، فإني لا أملك لك من الله شيئاً].
ــــــــــــــــــــ
کەواتە ئەی ئوممەتی ئیسلام بۆچی واز لە ئایهته ڕوون و ئاشکراو مەحکەمەکان دەهێنن کە چەند ئایەتێکن لە دایک و بنچینەی کتێبەکەی اللە دەربارەی فەتوای نکۆڵیکردن لە شەفاعەتی بەندەکان لەبەردەستی پەروەردگاری پەرستراو بە نکۆڵیکردنێکی تەواوو هەمیشەیی و ڕەها، جا لەپاش ئەوە شوێن ئایەتە پێکچوو - موتەشابیھەکان - دەکەون دەربارەی شەفاعەت لەکاتێکدا بە نهێنی زانستەکەی نازانن؟ جا ئایا لە دڵەکانتان لاری و لادان ھەیە دەربارەی ڕاستی ئاشکراو ڕوونی ئەو ئایەتانەی دایک و بنچینەی کتێبەکەی اللە ن، جا پشتگوێیان دەخەن، هەروەک بڵێی پێشیان نازانن و شوێن ئایەتە پێکچوو - موتەشابیھەکان - دەکەون لەوانەی باسی شەفاعەت دەکەن؟ جا ھەر کەسێک ئەوە بکات بهڕاستی لەدڵیدا لاری و لادان لە بەرامبەر ڕاستی هەیە، اللە ی پایەبەرزیش فەرموویەتی:
{هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُوْلُوا الأَلْبَابِ} صدق الله العظيم [آل عمران:7].
ئایا نازانن ئەوەی پشت بکاتە فەتوای ئایەتە ڕوون و ئاشکراکانی کتێب کە بۆ زاناو نەزانەکانتان ڕوون و ئاشکرایە لە سنور دەرچووەو لە فاسقەکانە؟ اللە ی پایەبەرزیش فەرموویەتی:
{وَلَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلاَّ الْفَاسِقُونَ} صدق الله العظيم [البقرة:99].
ڕەنگە یەکێک لە زانایانی ئوممەت بیەوێت ئیمام مەھدی بپچڕێنێت و بڵێت: "ئایا دەربارەی چۆنیەتی شەفاعەتەکە لە ئایەتە پێکچوو - موتەشابیھەکان - فەتوامان بۆ نادەیت؟ چونکە ئەم ئایەتانە بە ناڕاستەوخۆ باسی شەفاعەتیان کردووەو بە وردی باسنەکراون، بەڵکو ئەوەی ئێمه لێی تێدەگەین ئەوەیە اللە مۆڵەت بە بەندەکەی دەدات لەگەڵ پەروەردگارەکەی بدوێت، بەڵام نازانین چۆنیەتی ئاخاوتن و قسەکردنی ئەو بەندەیە چۆنە لهلای پەروەردگار، اللە ی پایەبەرزیش فەرموویەتی:
{وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلاَّ مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاء وَيَرْضَى} صدق الله العظيم [النجم:26]".
لەپاش ئەوە ئیمام مەھدی ناصر محمد یەمانی وهڵامی دەداتەوەو دەڵێم: لەمەوە ئهوه تێدەگەیت ئەو کەسەی اللە مۆڵەتی پێدەدات تا قسە دەربارەی نھێنی شەفاعەت لەگەڵ پەروەردگارەکهی بکات نایبینیت لەبەردەستی پەروەردگارەکەی بوێری ئەوە بکات شەفاعەت بۆ بەندەکانی بکات، بەڵکو ئەو قسە لەگەڵ پەروەردگارەکەی دەکات تا لە نەفسی خۆی ڕازی بێت، بۆیە اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{إِلاَّ مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاء وَيَرْضَى} صدق الله العظيم.
دوای ئەوە دەزانیت ئەو بەندەیە قسە لەگەڵ پەروەردگارەکەی دەکات تا ئەو نیعمەتەی بۆ بەدی بێنێت کە لە نیعمەتەکانی بەھەشتەکەی گەورەترە، بۆ ئەوەی ڕازی بێت، چونکە ڕازیبوونی اللە ی کردووە بە ئامانج نەک بە ھۆکارو ئامراز تا اللە پێی بیخاتە بەھەشتەکەیەوە؛ بەڵکو لە پەروەردگارەکەی دەوێت لە نەفسی خۆی ڕازی بێت، ھەرگیزیش اللە لە نەفسی خۆی ڕازی نابێت تا ئەوکاتەی بەندەکانی دەخاتە ناو ڕەحمەتەکەی خۆی، جا بۆ ئەوە مۆڵەت بە بەندەکەی دەدات و لەگەڵیدا دهچنە بەھەشتەکەی، چونکە ئەو بەندەیە دەزانێت اللە خۆی لە بەندەکەی بە ڕەحم و میهرەبانترە بۆ بەندەکانی، جا چۆن لەبەردەستی اللە ی لە هەموو میهرەبان و بە بەزەییەکان میهرەبانترو بە بەزەییتر شەفاعەت بکات؟ ئەمە ڕەوانیەو ناكرێت، بەڵکو شەفاعەت ھەمووی بۆ اللە یە.
وە کاتێک بەندەکە داوا لە پەروەردگاری دەکات ئەو نیعمەتەی بۆ بەدی بێنێت کە لە بهههشتهكهی گەورەترەو نیعمەتی بەھەشت لەسەر خۆی حەرام دەکات تا ئەوکاتەی اللە گەورەترین نیعمەتەکەی بۆ بەدی دێنێت، جا لهو كاتهدا ئەگەر اللە لە نەفسی خۆی ڕازی بوو ئەوا خەڵکی بانگەوازی پەروەردگارەکەیان دەبیستن کە ئاڕاستەی بەندەکەی دەکات بە مزگێنی و مژدەی ڕازی بوونی بەندەکەی پێش باسکردنی ڕازیبوونی نەفسی بەرزو بڵندی خۆی، ئەمەش چونکە اللە دەزانێت بەندەکەی ھەرگیز ڕازی نابێت تا ئەوکاتەی اللە لە نەفسی خۆی ڕازی دەبێت، جا بەیانی ئەوەی اللە دەفەرموێت
{ رَاضِيَةً } بەو مانایەی اللە لە نەفسی خۆی لەسەر بەندەکانی ڕازی بوو، چونکە ڕازیبوونی ئەو بەندەیەی (بەهەشت ڕەتدەکاتەوە) پەیوەستە بە ڕازیبوونی پەروەردگارەکەی لە نەفسی خۆی، اللە ی پایەبەرزیش فەرموویەتی:
{يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾ ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿28﴾فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿29﴾ وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿30﴾} صدق الله العظيم [الفجر].
لێرەدا گوێبیستی فەرمانەکەی اللە دەبن بۆ بەندەکەی تا ئەوو بەندەکانی بچنە ناو بەهەشتەکەی! جا لێرەدا ئەوە دەبێتە سەرسامیەکی گەورە، جا بڕوا بەوە ناکەن کە گوێیان لێیبووە، ئایا اللە گاڵتهیان پێدەکات یان بە حەق مۆڵەتی پێداون بچنە ناو بەھەشتەکەی؟ دوای ئەوە کۆمەڵەی ئەم بەندەیە کە بە حەقیقەتی گەورەترین ناوەکەی اللە (اسم الله الأعظم) دەزانن بە هەمان ئەوەی پێشتر ئەو بهندهیه فێری کردوون وەڵامیان دەدەنەوە، بۆیە وەڵامی ئەو پرسیارکارانە دەدەنەوەو دهڵێن:
{قَالُوا الحقّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ} [سبأ:23].
جا دەڵێن: اللە گاڵتەتان پێناکات پاک و بێگەردی بۆی، جا کێ ھەیە لە اللە ی پایەرزی گەورە بە ڕەحم و میهرەبانتر بێت بۆ ئێوە؟
جا دەربارەی شەفاعەت بۆ پرسیارکاران ئەوە ڕووندەبێتەوە بۆ هیچ بەندەیەک نیە لەبەردەستی پەروەردگاری پەرستراو شەفاعەت بۆ بەندەکانی بکات پاک و بێگەردی بۆی، چونکە ئەوانە بە ڕەحم و میهرەبانتر نین لە اللە ی لە هەموو میهرەبان و بە بەزەییەکان میهرەبانترو بە بەزەییتر، بەڵکو ئەو بەندەیەی اللە مۆڵەتی پێدەدات تا پەروەردگار قسەی لەگەڵ بکات بۆ ئەوەیە تا گەورەترین نیعمەتەکەی بۆ بەدی بێنێت (النّعيم الأعظم)، جا نیعمەتی ھەموو مەلەکوتی نیشان دەدرێت بهڵام ئەو هەمووی ڕەت دەکاتەوە مەگەر تەنھا ئەوکاتەی گەورەترین نیعمەتەکەی بۆ بەدی بێنێت، جا لەو دیمەنەدا هەموو دروستکراوانی اللە لە فریشتەکان و جن و مرۆڤ بە موسڵمان و بێباوەڕیانەوە سەرسام دەبن و لە ناخی خۆیان دەڵێن: چ نیعمەت و بەختەوەریەک گەورەترە لەوەی اللە ئەو ھەموو مەلەکوتەی نیشانی بەندەکەی داوە تا ڕازی بێت، بهڵام ڕەتی دەکاتەوەو دەڵێت تەنھا بەوە ڕازی دەبم اللە ئەو نیعمەتەم بۆ بەدی بێنێت کە لە ھەموو مەلەکوتەکەی گەورەترە!". جا فریشتە نزیکەکانی اللە ی ڕەحمان لەسەرسامیدا دادەمێنن و لەناخی خۆیاندا دەڵێن: "پاک و بێگەردی بۆ اللە، ئێمە بە نیعمەتێکی تر لە دروستکراوەکانی اللە نازانین گەورەتر بێت لەوەی بەو بەندەیە نیشان دراوە!". جا ھەموو بەندە دڵسۆزەکانی اللە لە ناخی خۆیان گومانی خراپ بەو بەندەیە دەبەن، جا لە ناخیاندا دەڵێن: دوای ئەوەی اللە هەموو نیعمەتی مەلەکوتی پەروەردگارەکەی لە کتێب بەو بەندەیە نیشاندا تا پێی بدات و ئەویش ڕەتی دەکاتەوە پێی ڕازیبێت و دەڵێت تەنها بەوە ڕازی دەبم اللە نیعمەتێکی گەورەتر لە ھەموو ئەوانەم بۆ بەدی بێنێت، جا ئایا دوای ئەو ڕێزەی ئەو بەندەیە ڕەتی کردەوە چیتر ھەیە تەنھا ئەوە نەبێت ببێتە پەرستراو! بەڵام کۆمەڵ و دەستەی ئەو بەندەیە بە دهم پێکەنینەوە مژدەی شادیان لێ دەدرەوشێتەوە بە ھاتنەدی گەورەترین نیعمەتەکە، چونکە ئەوان بە حەقی لای پەروەردگاردگارەکەیان دەزانن
بەوەی ئەو نیعمەتەی لە هەموو ئەوانە گەورەترە بریتیە لە ڕازیبوونی اللە لە نەفسی خۆی چونکە دەزانن ئەوە بریتیە لە حەقیقەتی گەورەترین ناوەکەی اللە (اسم الله الاعظم)، کە جگە لەو بەندەیەی ناو کتێبەکەی اللە (کە ئیمام مەهدیە) هیچ کەسێکی تر بە زانستهكهی نەزانیوەو ئەویش ئەوانی تری فێری ڕاستی گەورەترین ناوەکەی اللە کردووە، وە لەمیانەی قسەکردنی ئەو بەندەیە لەگەڵ پەروەردگارەکەی کاتێک اللە نیعمەتی مەلەکوتەکەی نیشان دەدات و ئەویش ڕەتی دەکاتەوە؛ ئەوان بە دهم پێکهنینەوە مژدەی شادیان لێ دهدرهوشێتهوه، بە هاتنەدی ئەو نیعمەتەی گەورەترە لە نیعمەتی ھەموو مەلەکوتەکەی اللە، ھەرچی ھۆکاری پێکەنینەکەیانە لەبەر بینینی سەرسامیە گەورەکەی ڕوخساری نێردراوو پێغەمبەران و ڕاستگۆو شەھیدو چاکەکارو ھەموو فریشتە نزیکەکانی اللە یە، چونکە ئهوان سەرسامترین شت دەبینن! بهڵام (كۆمهڵ و دهستەی ئهو بهندهیهی لهگهڵ اللە قسە دەکات) دەزانن اللە لەسەر نەفسی خۆی ئەوەی نووسیوە بەندەکانی ڕازی بکات، بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەبەرز:
{رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ} [المائدة:119].
جا سەرەڕای ئەوەی اللە لەو بەندەیە ڕازی بووە بەڵام ئەو ڕازی نەبووە، چونکە ئەو ڕازی بوونی اللە ی نەکردووە بە ھۆکارو ئامراز بۆ هاتنەدی نیعمەتێکی بچوکتر لەوە؛ بەڵکو ڕازی بوونی اللە ی کردووە بە ئەوپەڕی ئامانج و ویستەکەی و ھەرگیز ڕازی نابێت تا ئەوکاتەی اللە گەورەترین نیعمەتەکەی بۆ بەدی دێنێت، بۆیە ھەموو نیعمەتی مەلەکوتی نیشان دەدرێت و اللە دەیکات بە خەلیفەی خۆی بەسەر ھەموو مەلەکوتەکەی و بەسەر ئەو بەھەشتەش کە پانتاییەکەی هێندەی پانتایی ئاسمانەکان و زەویە، جا اللە ھیچ شتێک لە مەلەکوتەکەی ناھێڵێتەوەو ھەر ئەو دەکات بە خەلیفەی خۆی بەسەریدا، بەڵام لەگەڵ ئەوەشدا بەندەکە پێداگریەکەی زیاتر دەبێت لەسەر هاتنەدی ئەو نیعمەتەی له ھەموو ئەوانە گەورەترەو ڕازی نابێت، دوای ئەوە اللە فەرمانەکەی خۆی نیشان دەدات و ئەو دەسەڵاتەی پێدەدات کە بە ھەرشتێک بڵێت ببە دەست بەجێ ببێت (كُن فيكون)، جا ھەر نیعمەتێکی بیەوێت دەست بەجێ بە (کن فیکون) بە مۆڵەت و توانا بێ سنورەکەی اللە بۆی دروست بکات، بەڵام لەگەڵ ئەوەشدا بەندەکە ھەر ڕەتی دەکاتەوەو پێداگریەکەی زیاتر دەبێت لەسەر ھاتنەدی گەورەترین نیعمەتەکە، جا ھەموو پێغەمبەرو نێردراوو ڕاستگۆو شەھیدو چاکەکارو ھەموو فریشتە نزیکەکانی اللە ی ڕەحمان لە بەرامبەر گەورەیی سوربوون و پێداگری ئەو بەندەیە سەرسام دەبن، جا دهبینن تەنانهت ھەموو مەلەکوتی پەروەردگاری خەڵکی جیھانیش تووشی ئاشوبی ناکات، دوای ئەوە دهبینن اللە بە فەرمانی کاف و نونی ببە دەست بەجێ ببێت (کن فیکون) پشتگیری لێدەکات، بۆ ئەوەی ھەرشتێکی بوێت بە مۆڵەتی خۆی لە نیعمەتەکان بۆی دروستبکات، جا لەگەڵ ئەوەشدا ڕەتی دەکاتەوەو ھەر بە گریان و ھەنسکەوە وەڵامی پەروەردگارەکەی دەداتەوەو دەیەوێت ئەو نیعمەتەی بۆ بەدی بێنێت کە لە نیعمەتی ھەموو مەلەکوتەکەی گەورەترە، جا ھەر چەند بێت و چەندی تریشی بێتە سەر، بۆیە فریشتەکان دەکەونە سەرسامیەکی گەورەوە کە لەسەر ڕوخساریان دەردەکەوێت، وە ئاوات دەخوازن بزانن ئهو شتە نادیارە چیە کە ھەموو دروستکراوە یەكهمینه پێشکەوتووەکان و ئەوانەی کە دواتر ھاتوون لە پێشکەوتووەکان (الأوّلين والآخرين السابقين) و ھاوەڵانی دەستە ڕاست (أصحاب اليمين) و ھاوەڵانی دەستە چەپ (أصحاب الشمال) ی تووشی سەرسامی کردووە تەنھا کەمێک نەبن لەوانەی دواتر ھاتوون لە دەستەی بەندە نزیکەکانی اللە (مُقربين) کە بەدهم پێکەنینەوە مژدەی شادیان لێ دەدرەوشێتەوە بە ھاتنەدی ئەو نیعمەتەی لە نیعمەتی بەھەشتی پەروهردگارەکەیان گەورەترە، ئەوانیش شاهێدن لەسەر ئەوە، وە بریتین لەوانەی وەڵامی ئەو پرسیارکارانە دەدەنەوەو ترس و تۆقینەکە لەسەر دڵەکانیان لاچووە لەوکاتەی گوێیان لە فەرمانەکە بووە کە ڕاستەوخۆ لەلایەن پەروەردگارەکەیانەوە بۆ ئەو نەفسە هاتووە بەوەی ڕازی بووە، جا بەندەکانی ھەموو دەخاتە ناو بەھەشتەکەیەوە، دوای ئەوە ئەوانەی پێیان وابوو دەخرێنە ئاگری دۆزەخەوە بە دەستەو کۆمەڵەی ئەو بەندەیە دەڵێن:
{قَالُوا مَاذَا قَالَ ربّكم قَالُوا الحقّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ} [سبأ:23].
جا
گەورەترین نیعمەتەکە دێتەدی، ئەمەش نھێنی گەورەترین ناوەکەی اللە یە (اسم الله الأعظم)، کە اللە کردوویەتی بە سیفەتی ڕازیبوونی نەفسەکەی لەسەر بەندەکانی، جا دەبینین نیعمەتێکی گەورەترە لە نیعمەتی بەھەشتەکەی، بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەبەرز:
{وعدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ} صدق الله العظيم [التوبة:72].
وە لەوهشدا نھێنی حیکمەتەکە لە دروستکراوەکان ھەیە، کە بریتیە لەوەی اللە بۆ ئەوە دروستی كردوون تا نیعمەتی ڕازیبوونی پەروەردگارەکەیان بپەرستن، جا لە پێناو حۆریە چاوگەشەکان و نیعمەتەکانی بەھەشت دروستی نەکردوون، وە بۆ ئەوەش دروستی نەکردوون لە سزادراوان بن؛ بەڵکو اللە بەندەکانی لە هەموو مەلەکوتەکەی بۆ ئەوە دروستکردووە تا لە ناخیاندا نیعمەتی ڕازیبوونی پەروەردگارەکەیان بپەرستن، جا ئەوکاتە دەبینن ئەو نیعمەتە نیعمەتێکی گەورەترە لە نیعمەتی ھەموو مەلەکوت، ھەر بۆ ئەوەش دروستی کردوون.
بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەبەرز:
{وما خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنْسَ إِلَّا ليعبدون} صدق الله العظيم [الذاريات:56].
وە درودو سڵاو لەسەر نێردراوو پێغەمبەران، سوپاس و ستایشیش بۆ اللە ی پەروەردگاری خەڵکی جیهان..
براتان بەندەی گەورەترین نیعمەتەکە (عبد النّعيم الأعظم) ئیمام مەھدی ناصر محمد یەمانی.
ـــــــــــــــــــــــ
الإمام ناصر محمد اليماني
19 - 09 - 1431 هـ
29 - 08 - 2010 مـ
08:51 صباحاً
ـــــــــــــــــ
من يعتقد بشفاعة العبيد بين يدي الربّ المعبود فقد أشرك بالله ..
بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على جدّي محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - وآله الأطهار والسابقين الأنصار في الأوّلين وفي الآخرين وجميع المسلمين إلى يوم الدين..
أيا أمّة الإسلام يا حُجّاج بيت الله الحرام، اِتّقوا الله فإنّي أنذركم ما أُنذر به الذين من قبلكم فذروا عقيدة الشفاعة من العبيد للعبيد بين يدي الربّ المعبود؛ إنّي لكم نذيرٌ مبينٌ بالبيان الحقّ للقرآن العظيم، وأجد الذين يعتقدون بشفاعة أولياء الله لهم بين يدَي الله قد أشركوا بالله وكذبوا على أنفسهم وضلّ عنهم ما كانوا يفترون، وإليكم السؤال والجواب مباشرة من محكم الكتاب:
سـ 1 ـ فهل يعلمُ الله بأحدٍ من عبيده يتجرّأ أن يشفع لعبيده بين يدي ربّهم يوم القيامة؟
جـ 1 ـ قال الله تعالى: {وَيَقُولُونَ هَـٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللَّـهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّـهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿١٨﴾} صدق الله العظيم [يونس].
سـ 2 ـ وهل أمر الله رُسله إلى الناس أن ينهوهم عن الاعتقاد بشفاعة أولياء الله بين يدَي ربّهم؟
جـ 2 ـ قال الله تعالى: {وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿٥١﴾} صدق الله العظيم [الأنعام].
سـ 3 ـ وهل للكافرين شُفعاء بين يدي ربّهم كما يعتقدون في الدنيا والآخرة؟
جـ 3 ـ قال الله تعالى: {وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ ۚ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ ﴿١٨﴾} صدق الله العظيم [غافر].
سـ 4 ـ وهل للمؤمنين شفعاء بين يدي الله كما يعتقدون؟
جـ 4 ـ قال الله تعالى: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ} صدق الله العظيم [البقرة:254].
سـ 5 ـ إذاً لن يجرؤ أحدٌ أن يتقدّم بين يدَي ربّه يُحاجّه من أن يعذّب عباده الذين ظلموا أنفسهم فيشفع للظالمين بين يدي ربّهم؟
جـ 5 ـ قال الله تعالى: {فَمَن يُجَادِلُ اللَّـهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا ﴿١٠٩﴾} صدق الله العظيم [النساء].
سـ 6 ـ فإذا كان الأب من أولياء الله وابنه من الذين ظلموا أنفسهم فهل يغني عنه من عذاب الله شيئاً فيشفع لولده بين يدي ربّه؟
جـ 6 ـ قال الله تعالى: {وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَيْئًا ۚ إِنَّ وَعْدَ اللَّـهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّـهِ الْغَرُورُ ﴿٣٣﴾} صدق الله العظيم [لقمان].
سـ 7 ـ وهل إذا كان الزوج من أولياء الله وزوجته من الذين ظلموا أنفسهم فهل يغني عن زوجته شيئاً فيشفع لها بين يدي ربّها حتى ولو كان نبيّاً ورسولاً؟
جـ7 ـ قال الله تعالى: {ضَرَبَ اللَّـهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّـهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ﴿١٠﴾} صدق الله العظيم [التحريم].
سـ 8 ـ فهل هذا يعني نفي الشفاعة مطلقاً للعبيد بين يدي الربّ المعبود لكافة عبيده؟
جـ 8 ـ قال الله تعالى: {وَاتَّقُوا يَوْمًا لَّا تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿١٢٣﴾} صدق الله العظيم [البقرة:123].
سـ 9 - إذاً لن ينفع الأرحام أرحامهم بين يدَي ربّهم، فلا يأذن الله لأحد منهم أن يشفع لأهله بين يدي ربّه، فزدنا فتوى في ذلك من محكم الكتاب ذكرى لأولي الألباب.
جـ 9 ـ قال الله تعالى: {لَن تَنفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ ۚ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ ۚوَاللَّـهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٣﴾} صدق الله العظيم [الممتحنة].
سـ 10 ـ إذاً الشفاعة هي مِن الله إليه فلم تتجاوز ذاته سبحانه إلى أحدٍ من عباده فزدنا فتوى التأكيد من محكم الكتاب ذكرى لأولي الألباب.
جـ 10 ـ قال الله تعالى: {قُل لِّلَّـهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٤٤﴾} صدق الله العظيم [الزمر].
سـ 11 ـ فهل يوجد في سُنّة البيان في الأحاديث النبويّة الحقّ ما يزيد ذلك بياناً وتوضيحاً للأمّة عن محمدٍ رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - الذي كان يبيّن للناس الكتاب بالحقّ؟
جـ 11 ـ قال محمدٌ رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - في صحيح مسلم عن عائشة قالت:
لما نزلت {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}، قام رسول الله (ص) على الصفا فقال: [يا فاطمة بنت محمد! يا صفية بنت عبد المطلب! يا بني عبد المطلب! لا أملك لكم من الله شيئاً، سلوني من مالي ما شئتم].
في صحيح مسلم وسنن النسائي ومسند أحمد واللفظ للأول عن أبي هريرة قال: لما نزلت هذه الآية {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} دعا رسول الله (ص) قريشاً فاجتمعوا فعم وخص فقال: [يا بني كعب بن لؤي! أنقذوا أنفسكم من النار. يا بني مرة بن كعب! أنقذوا أنفسكم من النار.. يا بني هاشم! أنقذوا أنفسكم من النار. يا بني عبد المطلب! أنقذوا أنفسكم من النار. يا فاطمة! أنقذي نفسك من النار، فإني لا أملك لكم من الله شيئاً غير أن لكم رحما سأبلها ببلالها].
- قال رسول الله صلى الله عليه وسلم حين أنزل عليه {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} [يا معشر قريش! اشتروا أنفسكم من الله لا أغني عنكم من الله شيئاً. يا بني عبد المطلب! لا أغني عنكم من الله شيئاً، يا عباس ابن عبد المطلب لا أغني عنك من الله شيئاً، يا صفية عمة رسول الله! لا أغني عنك من الله شيئاً، يا فاطمة بنت رسول الله! سليني بما شئت لا أغني عنك من الله شيئاً].
- في تفسير السيوطي عن ابن عباس قال: لما نزلت{وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} ورهطك منهم المخلصين خرج النَّبيّ (ص) حتى صعد على الصفا فنادى: يا صباحاه، فقالوا: من هذا الذي يهتف؟ قالوا: محمد! فاجتمعوا إليه، فجعل الرجل إذا لم يستطع أن يخرج أرسل رسولاً لينظر ما هو، فجاء أبو لهب وقريش، فقال: [أرأيتكم لو أخبرتكم أن خيلاً بالوادي تريد أن تغير عليكم أكنتم مصدقي؟ قالوا: نعم، ما جربنا عليك إلا صدقاً، قال: فإني نذير لكم بين يدي عذاب شديد].، فقال أبو لهب: تباً لك سائر اليوم ألهذا جمعتنا؟ فنزلت: {تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ}.
- وفي مسند أحمد وصحيح مسلم وتفسير الطبري والسيوطي عن أبي عثمان النهدي، عن قبيصة بن مخارق وزهير بن عمرو قال: لما نزلت على رسول الله (ص){وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} انطلق رسول الله (ص) إلى صخرة من جبل فعلا أعلاها، ثم نادى أو قال: [يا آل عبد مناف إني نذير، إن مثلي ومثلكم كمثل رجل رأى العدو فانطلق يربؤ أهله ينادي، أو قال: يهتف يا صباحاه].
- عن البراء قال: لما نزلت على النَّبيّ (ص) {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} صعد النَّبيّ (ص) ربوة من جبل فنادى: يا صباحاه، فاجتمعوا، فحذرهم وأنذرهم ثم قال: [لا أملك لكم من الله شيئاً، يا فاطمة بنت محمد أنقذي نفسك من النار، فإني لا أملك لك من الله شيئاً].
ــــــــــــــــــــ
إذاً فلماذا يا أمّة الإسلام تذرون الآيات البيِّنات المحكمات هُنّ من آيات أمّ الكتاب عن فتوى نفي الشفاعة للعبيد بين يدي الربّ المعبود نفياً مطلقاً ومن ثم تتبعون الآيات المتشابهات عن الشفاعة التي لا تحيطون بسرّها علماً؟ فهل في قلوبكم زيغٌ عن الحقّ البيِّن في آيات أمّ الكتاب فتذروهن وراء ظهوركم وكأنكم لا تعلمون بهنّ وتتّبعون الآيات المُتشابهات بذكر الشفاعة؟ ومن فعل ذلك ففي قلبه زيغٌ عن الحقّ؟ وقال الله تعالى: {هُوَ الَّذِي أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ ۖ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ ۗ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّـهُ ۗ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿٧﴾} صدق الله العظيم [آل عمران]، أفلا تعلمون أنّ من أعرض عن الفتوى في آيات الكتاب البيّنات لعالمكم وجاهلكم فهو من الفاسقين؟ وقال الله تعالى: {وَلَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلَّا الْفَاسِقُونَ ﴿٩٩﴾} صدق الله العظيم [البقرة].
ولربما يودّ أحدُ علماء الأمّة أن يقاطع الإمام المهديّ فيقول: "أفلا تُفتِنا عن كيفية الشفاعة في الآيات المتشابهات كونه يأتي فيهنّ ذكرٌ غير مباشر للشفاعة وغير مفصّل، وإنّما نفهم منه أنّ الله يأذن لعبد أن يخاطب ربّه ولكنّنا لا نعلم كيفية خطاب ذلك العبد إلى الربّ، وقال الله تعالى: {وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّـهُ لِمَن يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ ﴿٢٦﴾} صدق الله العظيم [النجم]". ومن ثمّ يردّ عليه الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني وأقول: إنّك تفهم من ذلك أنّ الذي أذن الله له أن يخاطب ربّه عن سرّ الشفاعة فإنّك لا تجده قد تجرأ أن يشفع بين يدي ربّه لعباده بل كان يحاجُّ ربّه أن يرضى في نفسه، ولذلك قال الله تعالى: {إِلاَّ مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاء وَيَرْضَى} صدق الله العظيم، ومن ثم تعلم أنّ ذلك العبد إنّما كان يخاطب ربّه أن يُحقِّق له النّعيم الأعظم من نعيم جنته فيرضى، وذلك لأنّه يتّخذ رضوان الله غاية وليس كوسيلة ليُدخله جنّته؛ بل يريد من ربّه أن يرضى في نفسه، ولن يكون الله قد رضي في نفسه حتى يدخل عباده في رحمته فيأذن لعبده ولهم معه أن يدخلوا جنته، وذلك لأنّ هذا العبد يعلم أنّ الله هو أرحم بعباده من عبده فكيف يشفع بين يدي الله أرحم الراحمين؟ ولا ينبغي له فلله الشفاعة جميعاً.
وحين يسأل العبد ربّه أن يحقِّق له النّعيم الأعظم من جنّته ويُحرّم على نفسه نعيم الجنّة ما لم يحقِّق الله له النّعيم الأعظم منها، فإذا رضي الله في نفسه يسمع الناس نداء ربّهم موجه إلى عبده بالبشرى برضى عبده قبل ذكر رضوان نفسه تعالى، وذلك لأنّ الله يعلم أنّ عبده لن يرضى حتى يكون الله راضياً في نفسه، وإنّما البيان الحقّ لقوله تعالى { رَاضِيَةً } بمعنى أنّ الله قد رضي في نفسه على عباده وذلك لأنّ رضوان ذلك العبد مُتعلّق برضوان ربّه في نفسه، وقال الله تعالى: {يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾ ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿٢٨﴾ فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿٢٩﴾ وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [الفجر].
وهنا سماع أمر الله إلى عبده أن يدخل هو وعباده جنّته! وهنا المفاجأة الكبرى فلم يصدّقوا ما سمعوا! فهل الله يستهزئُ بهم أم أذِن لهم بالحقّ أن يدخلوا جنّته؟ ومن ثم ردّ عليه زمرة ذلك العبد الذين يعلمون عن حقيقة اسم الله الأعظم بما علَّمهم به ذلك العبد من قبل ولذلك ردّوا على السائلين {قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ﴿٢٣﴾} [سبأ]، فلم يستهزئ بكم سبحانه ومن ذا الذي هو أرحم بكم من الله العليّ الكبير؟
وتبيّن للسائلين عن الشفاعة أن ليس لجميع العبيد بين يدي الربّ المعبود أن يشفعوا لعبيده بين يديه سبحانه ولكنّهم ليسوا بأرحم من الله أرحم الراحمين، وإنّما ذلك العبد الذي أذِن الله له أن يخاطب ربّهم كان يُحاجُّ ربّه أن يحقق له النّعيم الأعظم، وتمّ عرض نعيم الملكوت كله عليه فيأبى إلا أن يحقّق له النّعيم الأعظم من ذلك كُلّه ممّا أدهش كافّة خلق الله من الملائكة والجنّ والإنس مسلمهم والكافر فيقولون في أنفسهم: "وأيّ نعيمٍ هو أكبر ممّا عرض الله على هذا العبد ليرضى فيأبى إلا أن يحقّق الله له النّعيم الأعظم من الملكوت كلّه!". فغمرت الدهشة ملائكة الرحمن المقرّبين فقالوا في أنفسهم: "سبحان الله فلا نعلم بنعيمٍ في خلق الله هو أكبر ممّا تمّ عرضه على هذا العبد!". وظنّ جميع أولياء الله في أنفسهم ظنّ السوء في ذلك العبد فقالوا في أنفسهم فما بعد أن يعرض الله لهذا العبد كافّة نعيم ملكوت ربّه في الكتاب فيأبى إلا أن يحقّق الله له النعيم الأكبر من ذلك كُلّه فهل بعد ذلك التكريم الذي رفضه ذلك العبد إلا أنّه يريد أن يكون هو الإله! ولكن زمرة ذلك العبد ضاحكةٌ مستبشرةٌ بتحقيق النّعيم الأعظم لكونهم يعلمون الحقّ من ربّهم أنَّ النّعيم الأعظم من ذلك كله هو رضوان الله في نفسه لأنّهم يعلمون أنّ ذلك هو حقيقة اسم الله الأعظم الذي لم يحِط به إلا ذلك العبد في الكتاب وهو من علّمهم بحقيقة اسم الله الأعظم، وفي أثناء خطاب ذلك العبد لربِّه وما عرض الله عليه وهو يأبى فهم يضحكون ويستبشرون بتحقيق النّعيم الأعظم من نعيم ملكوت الله كُلّه، وأما سبب ضحكهم فهو من الدّهشة الكبرى التي ظهرت على وجوه الأنبياء والمرسَلين والصِّدّيقين والشهداء والصالحين وجميع ملائكة الرحمن المقرّبين كونهم يشاهدون عجَبَ العُجاب! فهم يعلمون أنّ الله كتب على نفسه أن يُرضي عباده تصديقاً لقول الله تعالى: {رَّضِيَ اللَّـهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ} [المائدة:119]، لكنّ ذلك العبد برغم أنّ الله قد رضي عنه ولكنّه لم يرضَ لأنّه لم يتّخذ رضوان الله وسيلة لتحقيق النعيم الأصغر؛ بل يتّخذ رضوان الله منتهى الغاية والمراد ولن يرضى حتى يحقّق الله له النّعيم الأعظم ولذلك تمّ عرض جميع نعيم الملكوت كلّه عليه؛ فجعله الله خليفته على الملكوت كلّه وعلى الجنّة التي عَرضها كعَرض السماوات والأرض ولم يُبقِ الله من ملكوته شيئاً إلا وجعله الله خليفتهُ عليه فإذا العبد يزداد إصراراً على تحقيق النّعيم الأعظم من ذلك كله، ومن ثم عرض الله عليه أمره أن يقول للشيءِ كن فيكون فيخلق له من النعيم ما يشاء بكن فيكون بإذن الله قُدرةً مطلقةً فإذا العبد يأبى ويزداد إصراراً حتى يحقّق الله له النّعيم الأعظم، مما عمَّت الدّهشة جميع الأنبياء والصدّيقين والشهداء والصالحين وجميع ملائكة الرحمن المقرّبين من عظيم إصرار هذا العبد فلم يفتنه عمَّا يريد جميع ملكوت ربّ العالمين، ومن ثم يؤيّده الله بأمر الكاف والنون كن فيكون ليخلق له بإذن الله ما يشاء من النعيم بإذن الله فإذا هو يردّ على ربّه بالبكاء والنحيب ويريد أن يحقّق له النّعيم الأعظم من نعيم الملكوت كُلّه مهما كان ومهما يكون ممّا أدخل الملائكة في دهشة كُبرى ظهرت على وجوههم ويتمنّون أن يعلموا هذا اللغز الذي أدهش خلق الله أجمعين الأوّلين والآخرين السابقين وأصحاب اليمين وأصحاب الشمال إلا قليلاً من المُقرّبين الآخرين الضاحكة المستبشرة بتحقيق النّعيم الأعظم من نعيم جنة ربّهم فهم على ذلك لمن الشاهدين وهم الذين ردّوا بالجواب على السائلين الذين ذهب الفزع عن قلوبهم حين سمعوا الأمر أتى من ربّهم مباشرة إلى تلك النفس أن ترضى فتدخل في عباده فيدخلون جميعاً جنّته، ومن ثم قال الذين ظنوا أنّهم واقعون في نار جهنّم قالوا لزمرة ذلك العبد: {قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ﴿٢٣﴾} [سبأ].
وتحقّق النّعيم الأعظم، وذلك هو سرّ اسم الله الأعظم قد جعله الله صفةً لرضوان نفسه على عباده فيجدون أنّه نعيمٌ أكبر من نعيم جنّته، تصديقاً لقول الله تعالى: {وَعَدَ اللَّـهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّـهِ أَكْبَرُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿٧٢﴾} صدق الله العظيم [التوبة].
وفي ذلك سرّ الحكمة من الخلق أن يعبدوا نعيم رضوان ربّهم عليهم ولم يخلقهم من أجل الحور العين وجنات النعيم ولم يخلقهم لكي يجعلهم من المُعذبين؛ بل خلق الله العبيد في كافة الملكوت ليعبدوا نعيم رضوان ربّهم على أنفسهم فيجدوا أنّه هو النّعيم الأعظم من نعيم الملكوت كله ولذلك خلقهم.
تصديقاً لقول الله تعالى: {وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾} صدق الله العظيم [الذاريات].
وسلامٌ على المرسَلين، والحمدُ للهِ ربِّ العالمين ..
أخوكم عبد النّعيم الأعظم الإمام المهديّ؛ ناصر محمد اليماني .
_____________
اضغط هنا لقراءة البيان المقتبس..
هەرکەسێک بڕوای بە شەفاعەتی بەندەکان ھەبێت لەبەردەستی پەروەردگاری پەرستراو ئەوا شەریک و ھاوەڵی بۆ اللە بڕیارداوە ..
