ئیمام ناصر محمد یەمانی
26 - 12 - 1431 کۆچی
03 - 12 - 2010 زایینی
09:58 ئێوارە
[بۆ بەدواداچوونی بەستەری سەرەکی بەشداری بەیانەکە]
https://nasser-alyamani.org/showthread.php?t=2608
ـــــــــــــــــــ
بەیانی مەھدی چاوەڕوانکراو سەبارەت بە قەزاو قەدەر لە مەحکەمی زیکر ..
بە ناوی الله ی لە ھەموو میھرەبان و بە بەزەییەکان میھرەبانترو بە بەزەییتر
{إِنَّ اللَّهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}، درودو سڵاو لەسەر هەموو نێردراوو پێغەمبەران و کەس و کارە چاک و پاکەکانیان لە یەکەمیانەوە تا دوایینیان باپیرەم محمد نێردراوی اللە و هەموو موسڵمانە شوێنکەوتووەکانی حەق تا ئەو ڕۆژەی اللە لێپرسینەوە لەگەڵ بەندەکانیدا دەکات لەسەر ئایینەکەیان..
ئەوە بەیانی ئیمام مەھدیە بۆ قەدەریەکان، ئەوانەی بە ناوی اللە وە قسە دەکەن لەکاتێکدا بە گومان و دوودڵن و نازانن، جا پێیان وایە ئەنجامدانی داوێنپیسی و کردەوە خراپەکان قەدەرە لەلایەن اللە وە، جا دەڵێت: اللە لەسەری دیاریکردبوو ھەڵبستێت بە ئەنجامدانی داوێنپیسی و کردەوە خراپەکە''. جا وەڵامی ئەوە لە مەحکەمی کتێبیە: اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّـهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢٨﴾ قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ﴿٢٩﴾ فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ اللَّـهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
وە اللە ی پایەبەرز فەرموویەتی:
{إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِيتَاء ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ} صدق الله العظيم [النحل:90].
ڕەنگە یەکێک لە زانا قەدەریەکان بیەوێت بمپچڕێنێت و بڵێت: ''لەسەرخۆ ئەی ناصر محمد یەمانی، ئایا اللە ی پایەبەرز نەیفەرمووە:
{وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا} صدق الله العظيم [الكهف:49].
جا مەبەستی لەوە کردەوە خراپەکانە لە کتێبێکی ئاشکرای تایبەت بە پەروەردگاری جیھان".
دواتر ئیمام مەھدی ناصر محمد یەمانی وەڵامی دەداتەوەو دەڵێم: ھەمیشە ھیچ قسەیەک بەناوی اللە وە ناکەم جگە لە ڕاست و دروست نەبێت، ئێستاش سەبارەت بە قەزاو قەدەر فەتواتان بۆ دەدەم و دەڵێم: لەڕاستیدا قەدەر بریتیە لە دیاریکردنی فەرمان و حوکمەکان لەلایەن پەروەردگارەوە لە کتێبێک بەھۆی هەبوونی زانستەکەی بەرامبەر ئەوەی دواتر بەندەکانی ئەنجامی دەدەن، جا اللە ی زانا بە نهێنی و شاراوەکان بە کردەوەکانتان دەزانێت، بۆیە ئەوەی ئەنجامی دەدەن نوسیویەتی، جا زانینی ئەو بە خراپەکان قەزاو قەدەر نیە، پاک و بێگەردی بۆ پەروەردگاری خەڵکی جیھان! بەڵکو قەزاو قەدەر بریتین لەو فەرمان و حوکمانەی بەسەر ئەو کەسانەدا دەرچووە کە کردەوە خراپەکانیان ئەنجامداوە، وە اللە ی زانا بە نهێنی و شاراوەکان دەزانێت دواتر فڵانە بەندەی ئەم کردەوە خراپەو ئەو کردەوە خراپەش ئەنجام دەدات، پاشان ئەوەی لە زانستی نهێنی و شاراوەی لای خۆی لە کتێبێکی ئاشکرا (کتاب مبین) کتێبی اللە ی خاوەن نھێنی و شاراوەکان نوسیووە، پاشان فەرمان و حوکمەکەی بەبێ ستەم لەسەر بەندەکەی دیاری کردووە؛ بەڵکو بەھۆی هەبوونی زانستەکەی بەو خراپەیەی دواتر بەندەکەی ئەنجامی دەدات کە بەرلەوەی بەندەکەی دروست بکات پێی زانیوە، نەک اللە لەسەری دیاری کردبێت خراپەکە ئەنجام بدات؛ بەڵکو اللە زانیویەتی دواتر بەندەکانی چ خراپەیەک ئەنجام دەدەن، پاشان لە کتێبەکەیدا تۆماری کردووە، پاشان فەرمان و حوکمەکانی بە سزای نزم بەر لە گەورەترین سزاکە لەسەریان دیاریکردووە بەڵکو بگەڕێنەوە. بەڵام اللە ماوەیەکی کاتی لە نێوان زانستەکەی بە ڕوودانی خراپەکەو نێوان قەزاو قەدەرەکە داناوە، جا لەم نێوانەدا (واتە لە نێوان کاتی ئەنجامدانی کارە خراپەکەو نێوان بڕیاری سزاکەی) ئەوەندەی اللە بیەوێت ماوەیەکی کاتی داناوە بەرلەوەی تووشی سزاو بەڵای بکات بە بڕیاردان لەسەر جێبەجێ بوونی فەرمان و حوکمە دیاریکراوەکەی، ئەمەش بەڵکو بەر لە ھاتنی بڕیارەکە لەسەر جێبەجێ بوونی فەرمانه دیاریکراوەکە بە سزاو بەڵایەک داوای لێخۆشبوون بکات و بگەڕێتەوە. بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەیەبەرز:
{وَمَا كَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ} صدق الله العظيم [الأنفال:33].
چونکە ئەگەر بەندەکە کردەوەیەکی خراپ ئەنجام بدات پاشان داوای لێخۆشبوونی کردو بە ملکەچی و گوێڕایەڵی لە پەروەردگار پاڕایەوە تا لە گوناهو تاوانەکەی خۆشبێت و هیدایەتی دڵەکەی بدات ئەوا ھەرگیز اللە توشی حوکمی سزاو بەڵای قەزاو قەدەرەکەی ناکات؛ بەڵکو دواتر اللە حوکم و فەرمانی بەڵاو سزا دیاریکراوەکەی لە کتێب بەھۆی تۆبەو گەڕانەوەکەی لەدوای ئەنجامدانی کارە خراپەکە لێ لادەدات و توشی نابێت، جا بە فەرمان و حوکمی باش و چاکەی لێبوردن و لێخۆشبوون لەسەر بەندەکەی دەیگۆڕێتەوە، بەھۆی ئەوەی بەرلەوەی ئەوکاتە بێت حوکمەکەی بە بەڵاو سزایەک لەسەر خودی بەندەکەی یان ھەر بەڵاو سزایەکی ماددی کە لەسەری دیاریکرابوو جێبەجێ بکات گەڕایەوەو بە ملکەچی و دڵسۆزی پاڕایەوە، جا ھەرگیز تووشی نابێت، بۆیە قەدەرە دیاریکراوەکەی کە لە دێڕە نوسراوەکانی کتێبەکەی لای اللە (بەهۆی کارە خراپەکەی خۆیەوە) لەسەری نوسرابوو بە سەلامەتی بەسەردا تێپەڕ دەبێت و بەڵاو سزاکەی لەسەر نایەتەدی، ھۆکارەکەش ئەوەیە چونکە اللە بەڵایەکەی لێ لادا کە لە کتێبەکەی لەسەری نوسیبوو بەھۆی ئەوەی لەدوای ئەوەی بەندەکەی کارە خراپەکەی ئەنجامدا داوای لێخۆشبوونی کردو بە ملکەچی و دڵسۆزی پاڕایەوە، جا اللە تۆبەو گەڕانەوەی لەو ھەڵەکارانە وەرگرتووە کە گەڕاونەتەوەو بە دڵسۆزی و ملکەچی لێی پاڕاونەتەوە کاتێک وتویانە:
{رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ} صدق الله العظيم [البقرة:286].
جا لەدوای ئەوە اللە لە ھەڵەو ئەو خراپانەی کردوویانە خۆشدەبێت، چونکە بەرلەوەی حوکمی قەزاو قەدەرەکەی بە بەڵاو سزایەکی حەق بەبێ ستەم لەسەریان جێبەجێ بکات داوای لێخۆشبوونیان کردووەو گەڕاونەتەوەو بە ملکەچی و دڵسۆزی لێی پاڕاونەتەوە، جا ئەوکاتە قەزاو قەدەرەکە نایەت و اللە حوکمەکەی لێ لادەدات بۆ ئەوەی توشی سزاو بەڵایەکە نەبن، چونکە هەرگیز تووشی بەڵاو سزای قەزاو قەدەرەکە لە خۆیان و ماڵیان نابن تەنھا ئەوکاتەی بڕیاری جێبەجێ بوونی حوکمە دیاریکراوەکەی دێت، ئەویش کاتێکە (لە بەرامبەر گوناهو تاوانەکە) داوای لێخۆشبوونیان لە پەروەردگاریان نەکردبێت و بە دڵسۆزی و ملکەچی لەلای نەپاڕابنەوە. بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەیەبەرز:
{مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَا إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ} صدق الله العظيم [الحديد:22].
جا مەبەستی لەم بەڵاو سزایە قەزاو قەدەرە لە کتێبەکە، کە بریتیە لە حوکم و بڕیارەکانی اللە بە بەڵاو سزا حەقەکان لەسەر بەندەکانی بەبێ ستەمکردن لێیان، بە حوکمێکی دیاریکراو لە دێڕە نوسراوەکانی کتێبەکەی لای اللە، بەڵام پاک و بێگەردی بۆ ئەو پەروەردگارەم لەبەر ڕەحمەت و میھرەبانیەکەی لە نێوان ئەو خراپەیەی بەندەکەی پێی هەڵدەستێت و نێوان جێبەجێ بوونی بڕیارەکە لەسەری ماوەیەکی کاتی داناوە، جا لە کتێبەکەدا ماوەیەکی کاتی بۆ جێبەجێ بوونی بڕیاری بەڵاو سزاکە (قەزایەکە) لەسەری لە کاتێکی دیاریکراو داناوە،
وە زۆربەی قەزاو قەدەرەکان حوکمی بەڵاو سزان لەسەریان بەھۆی گوناھو تاوانەکانی خۆیانەوە، بۆ ئەوەی پێش هاتنی گەورەترین بەڵاو سزاکە بگەڕێنەوە، چونکە ئەگەر اللە یەکسەر بە گوناھەکانیان خەڵکی توشی گەورەترین سزاکەی بکات یەکسەر لەدوای کۆتایی ھێنانیان بە کردەوە خراپەکان لەناودەچن، چونکە ئەگەر اللە ھەموو بەندەیەک یەکسەر لەکاتی گوناھەکەیدا بگرێت و لەناوی ببات هیچ بونەوەرێک لەسەر زەوی نامێنێتەوە، چونکە جگە لە اللە هیچ کەسێک لە ھەڵەکردن مەعسوم نیە پاک و بێگەردی و پایەبەرزی و گەورەیی بۆی. بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەیەبەرز:
{وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْراً وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذاً أَبَداً (57) وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلاً (58)} صدق الله العظيم [الكهف].
بەڵام اللە ماوەیەک دەداتە بەندەکانی، وە بۆ ئەوکەسەی بیەوێت کۆمەڵێک بەڵاو سزا لە ماڵەکانیان یان نەخۆشی لە خۆیان دیاری دەکات بەڵکو بەرلەوەی بڕیاری حوکم و فەرمانە دیاریکراوەکە بە جێبەجێ بوونی بەڵاو سزایەکە لەسەریان بە لەناوچوون و لەناوبردن بێتەدی بۆ لای پەروەردگارەکەیان بگەڕێنەوەو تۆبە بکەن، نموونە لەسەر ئەوە: اللە دەزانێت فڵان بەندەی دواتر ئەم کارە خراپەو ئەو کارە خراپە لەم ڕۆژەداو لە فڵان کاتژمێر ئەنجام دەدات، پاشان اللە ئەوە لە زانستی شاراوەی خۆی لە کردەوەی ئەو بەندەیە دەنوسێت، پاشان حوکمی قەزاو قەدەرەکەی بە بەڵاو سزایەک (بەهۆی ئەنجامدانی گوناهو تاوانەکە) لەسەر دەنوسێت، بەڵام یەکسەر لەکاتی ھەڵسان بە ئەنجامدانی کردەوە خراپەکە فەرمان و حوکمە دیاریکراوەکەی (قەدەرەکەی) بە بەڵاو سزاکە تووش ناکات، بەڵکو ھێشتا دەیەوێت ماوەیەک بە بەندەکەی بدات، جا تا ئەوکاتەی بیەوێت حوکمی دیاریکراوی بەڵاو سزاکەی لەسەر دوادەخات، ئەمەش ماوەیەکی کاتیە لەلایەن پەروەردگاری خەڵکی جیھانەوە بەڵکو بەندەکەی داوای لێخۆشبوون بکات و بگەڕێتەوەو بە دڵسۆزی و ملکەچی بپاڕێتەوە بەر لەوەی بڕیاری حوکمە دیاریکراوەکەی بە سزاو بەڵایەک بەسەردا بێت، بەڵام ئەوانەی نازانن زانستی اللە یان لەسەر کردەوەی بەندەکان لەگەڵ قەزاو قەدەر تێکەڵ کردووە، جا با لە اللە بترسن و قسە بەناوی اللە وە نەکەن لەکاتێکدا گومانیان هەیەو نازانن، چونکە اللە ھیچی لەلا نایەت تەنھا چاکە نەبێت، ھەرچی بەڵایە ئەوا بەھۆی ئەوەیە کە خۆیان بە کردەوەی خراپ دەستپێشخەریان کردووە. بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەیەبەرز:
{ذَلِكَ بِمَا قَدّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنّ اللّهَ لَيْسَ بِظَلاّمٍ لّلْعَبِيدِ} صدق الله العظيم [آل عمران:182].
{مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ} صدق الله العظيم [النساء:79].
ڕەنگە یەکێک لەوانەی فەرموودەی اللە لەلایەن خۆیانەوە لێکدەدەنەوە بیەوێت بمپچڕێنێت و بڵێت: ''لەسەرخۆ ئەی ناصر محمد یەمانی، بەڵکو لەکاتی ڕووداوەکە اللە کردەوە خراپەکان لە کتێبەکەی لای خۆی دەنوسێت. وەکو اللە ی پایەبەرز دەفەرموێت:
{لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ} صدق الله العظيم [آل عمران:181]".
دواتر وادەزنێت بە ئایەتێکی مەحکەمی ڕوون و ئاشکرا بەڵگەی بەسەر ئیمام ناصر محمد یەمانیدا هێناوەتەوە، دوای ئەوە دەڵێت: ''چۆن نابێتە ئایەتێکی مەحکەم و فەتوایەکی سەلمێنراوو بە بەڵگە لەکاتێکدا فەتوا دەدات بەوەی اللە قسەو کردەوەی خراپی بەندەکانی نانوسێت تەنھا لەدوای ئەوەی کردەوەکە ئەنجام دەدەن یان قسە خراپەکە دەکەن؟ بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەیەبەرز:
{لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ} صدق الله العظيم".
پاشان ئیمام مەھدی ناصر محمد یەمانی وەڵامی دەداتەوەو دەڵێم: پاک و بێگەردی بۆ اللە ی مەزنی زانای نھێنی و شاراوەکان، مەبەستی لەوە نوسینی خراپەکە نیە لە کتێبە ئاشکراکە (کتاب مبین)؛ بەڵکو مەبەستی لە کتێبەکەی فریشتە عەتیدە، جا ئەو ھیچ شتێک نانوسێت تەنھا لەدوای ڕوودانی کردەوە خراپەکە نەبێت. بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەیەبەرز:
{ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيد} صدق الله العظيم [ق:18].
چونکە ڕەقیب نوسەری چاکەکانەو عەتیدیش نوسەری خراپەکانە کە نازانن دواتر کەسەکان چی دەکەن، بەڵکو تەنها ئەوە دەزانن کە کەسەکان لە کاتی ئەنجامدانی کردەوەکان دەیکەن، جا لەدوای ئەوە دەینوسن. بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەیەبەرز:
{كَلا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ (9) وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ (10) كِرَامًا كَاتِبِينَ (11) يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ (12)}صدق الله العظيم [الانفطار].
پاشان دوای ئەوەی کەسەکە کردەوەکە ئەنجام دەدات ھەڵدەستن بە نوسینی خراپەکە، یان نوسینی قسەکە لەدوای قسەکردنەکە. بە پشتڕاستکردنەوەی ئەم فەرموودەیەی اللە ی پایەیەبەرز:
{لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ} صدق الله العظيم.
{ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيد} صدق الله العظيم.
{وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ (10) كِرَامًا كَاتِبِينَ (11) يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ(12)} صدق الله العظيم.
وە درودو سڵاو لەسەر نێردراوو پێغەمبەران، سوپاس و ستایشیش بۆ اللە ی پەروەردگاری خەڵکی جیهان..
براتان؛ ئیمام مەھدی ناصر محمد یەمانی.
ـــــــــــــــــــ
- 1 -
الإمام ناصر محمد اليماني
26 - 12 - 1431 هـ
03 - 12 - 2010 مـ
09:58 مساءً
[ لمتابعة رابط المشاركـــة الأصليّة للبيــــان ]
https://nasser-alyamani.org/showthread.php?p=10212
ـــــــــــــــــــ
بيان المهديّ المنتظَر عن القضاء والقدر من محكم الذِّكر..
بسم الله الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ {إِنَّ اللَّهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}، والصلاة والسلام على كافة الأنبياء والمُرسلين وآلهم الطيبين الطاهرين من أولهم إلى خاتمهم جدي محمد رسول الله وكافة المُسلمين التابعين للحقّ إلى يوم الدين..
وهذا بيان الإمام المهديّ إلى القدريّين الذين يقولون على الله ما لا يعلمون فيزعمون أنّ ارتكاب الفاحشة وأعمال السوء قدرٌ من الله، فيقول: "قدّر الله عليه أن يرتكب فاحشة". والجواب من محكم الكتاب: قال الله تعالى: {وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّـهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢٨﴾ قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ﴿٢٩﴾ فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ اللَّـهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
وقال الله تعالى: {إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِيتَاء ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ} صدق الله العظيم [النحل:90].
ولربّما يودّ أن يقاطعني أحد عُلماء القدريين فيقول: "مهلاً يا ناصر محمد اليماني ألم يقل الله تعالى: {وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا} صدق الله العظيم [الكهف:49]، ويقصد بذلك أعمال السوء في الكتاب المبين الخاص بربّ العالمين".
ومن ثمّ يردّ عليه الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني وأقول: حَقِيقٌ عَلَى أَنْ لاَ أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلاَ الْحَقَّ، ولسوف أفتيكم عن القضاء والقدر، ألا وإنّ القدر هو تقدير أحكامٍ من الربّ في الكتاب بسبب علمه بما سوف يعمله عبيده، ويعلم علام الغيوب أعمالكم فكتب ما سوف تفعلون، وليس أنّ عِلْمَه السوء هو القضاء والقدر، سبحان ربّ العالمين! بل القضاء والقدر هي الأحكام التي حكم بها على أصحاب فعل السوء، ويعلم علّام الغيوب أنّ عبده فلان سوف يفعل من السوء كذا وكذا، ثم كتب ذلك في علم الغيب عنده في الكتاب المبين كتاب علام الغيوب، ثم قدّر حكمه على عبده من غير ظلمٍ؛ بل بسبب علمه ما سوف يفعله عبدُه من السوء الذي علِمَه من قبل أن يخلق عبدَه، وليس أنّ الله قدّر عليه عمل السوء؛ بل عَلِمَ الله ما سوف يعْمَلُهُ عبادُه من السوء ثم دوّنه في كتابه ثم قدّر الأحكام عليهم من العذاب الأدنى دون العذاب الأكبر لعلهم يرجعون. ولكنّ الله جعل فارقاً زمنياً بين علمه بحدث السوء وبين القضاء والقدر، فجعل هناك فارقاً زمنياً ما يشاء قبل أن يصيبه بحكم القضاء بقدرٍ مقدورٍ، وذلك لعله يستغفر ويتوب قبل مجيء قدر القضاء لحكمه بالمصيبة. تصديقاً لقول الله تعالى: {وَمَا كَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ} صدق الله العظيم [الأنفال:33].
كون العبد لو عمل سوءً ثم استغفر وتاب وأناب إلى الربّ ليغفر ذنبه ويهدي قلبه فلن يصيبه الله بحكم القضاء والقدر عليه بالمصيبة؛ بل سوف يبرئ الله حكم المصيبة المقدرة في الكتاب فلا تصيبه بسبب توبته من بعد فعل السوء، فيبدِّلها بحكم حسنة العفو والمغفرة على عبده بسبب أنّه أناب من قبل أن يأتي القدر الزمني لقضاء حكمه على عبده بالمصيبة في نفسه أو أي مصيبة مادية يقدرها عليه فلن تصيبه، فيمر قدرها المقدور في الكتاب المسطور فلا يتحقق من المصيبة شيء، والسبب كون الله أبرأها من الكتاب بسبب أن عبدَه من بعد أن فعل السوء استغفر الله وتاب وأناب فتاب الله عن الخطّائين الذين تابوا وأنابوا وقالوا: {رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ} صدق الله العظيم [البقرة:286].
ومن ثم يغفر الله لهم خطأهم، ويغفر الله لهم ما عملوه من السوء كونهم استغفروا الله وأنابوا إليه وتابوا من قبل أن يأتي القضاء والقدر عليهم بحكم المصيبة الحقّ من غير ظلمٍ، ولم يأتِ القضاء والقدر إلا وقد أبرأ الله حكمه حتى لا يصيبهم به كون القضاء والقدر لن يصيبهم بالمصيبة في أنفسهم أو في أموالهم إلا إذا جاء قدر قضائها وهم لم يستغفروا ربهم ويتوبوا إليه. تصديقاً لقول الله تعالى: {مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَا إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ} صدق الله العظيم [الحديد:22].
وتلك المصيبة هي المقصودة بالقضاء والقدر في الكتاب، وهي أحكام الله بالمصائب على عبيده بالحقّ من غير ظلمٍ بقدرٍ مقدورٍ في الكتاب المسطور، ولكن سبحان ربي الذي من رحمته جعل هناك فارقاً زمنياً بين السوء الذي سيرتكبه عبدُه وبين الحكم عليه بمصيبة ما، وجعل فارقاً زمنياً في الكتاب للقضاء بحكم المصيبة عليه إلى قدرٍ مقدورٍ. وأغلب القضاء والقدر هي أحكام عليهم بالمصائب بسبب ذنوبهم لعلهم يرجعون دون المصيبة الكبرى بالعذاب الأكبر، كون الله لو يصيب الناس بالعذاب الأكبر فور ذنوبهم إذاً لأهلكهم فور الانتهاء من عمل السوء، كون الله لو يأخذ كلّ عبد بما كسب فور ذنبه إذاً لما ترك على الأرض من دابةٍ كونه لا يوجد أحد معصوم من الخطأ أبداً غير الله سبحانه وتعالى علواً كبيراً. تصديقاً لقول الله تعالى: {وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْراً وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذاً أَبَداً (57) وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلاً (58)} صدق الله العظيم [الكهف].
ولكن الله يُمهل عبادَه ويقدّر لمن يشاء منهم بمصائب في أموالهم أو مرضٍ بأنفسهم لعلهم يرجعون إلى ربّهم فيتوبون إليه قبل أن يأتي قدر القضاء بالحكم عليهم بالهلاك، وعلى سبيل المثال: علِم الله أنّ عبده فلان سوف يفعل من السوء كذا وكذا في يوم كذا وكذا في الساعة الفلانية، ثم يكتب الله ذلك في علم غيبه لعمل هذا العبد، ومن ثم يكتب عليه حكمه بقضائه وقدره بمصيبة كذا، ولكنه لا يجعل قدر حكمه الزمني فور زمن فعل ارتكاب فعل السوء إذ لا يزال يريد أن يمهل عبده فيجعله الحكم بالمصيبة بقدرٍ من بعد ذلك بما يشاء الله، وتلك فرصة زمنيّة من ربّ العالمين لعل عبده يستغفر ويتوب وينيب من قبل أن يأتي قدر القضاء عليه بحكم المصيبة. ولكن الذين لا يعلمون خلطوا بين علم الله بأعمال عباده وبين القضاء والقدر فليتقوا الله ولا يقولوا على الله ما لا يعلمون كون الله لا يأتي منه إلا الخير، وأما المصيبة فهي بسبب ما قدمته أيديهم. تصديقاً لقول الله تعالى:
{ذَلِكَ بِمَا قَدّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنّ اللّهَ لَيْسَ بِظَلاّمٍ لّلْعَبِيدِ} صدق الله العظيم [آل عمران:182].
{مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ} صدق الله العظيم [النساء:79].
ولربّما يودّ أحد الذين يُؤَوِّلُونَ كلام الله من عند أنفسهم أن يقاطعني فيقول: "مهلاً يا ناصر محمد اليماني، إنما يكتب الله عمل السوء في الكتاب عند الحدث. تصديقاً لقول الله تعالى: {لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ} صدق الله العظيم [آل عمران:181]". ثم يزعم أنه قد حاجَّ الإمام ناصر محمد اليماني بآيةٍ محكمةٍ بيّنةٍ، ثم يقول: "وكيف لا تكون آية محكمة وفتوى داحضة تفتي أنّ الله لا يكتب قولَ وفعلَ السوء للعبيد إلا من بعد ما يُحدثون فِعلاً أو قولَ السوء؟ تصديقاً لقول الله تعالى: {لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ} صدق الله العظيم." ومن ثمّ يردّ عليه الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني وأقول: سبحان الله العظيم علام الغيوب فهو لا يقصد كتابة السوء في كتابه المبين؛ بل يقصد في كتاب المَلَك عتيد فهو لا يكتب السوء فيه إلا من بعد حدث فعل السوء. تصديقاً لقول الله تعالى: {ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيد} صدق الله العظيم [ق:18].
كون رقيب كاتب الحسنات وعتيد كاتب السيئات لا يعلمون ما سوف تفعلون؛ بل يعلمون ما تفعلون حين الفعل ثم يكتبونه. تصديقاً لقول الله تعالى: {كَلا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ (9) وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ (10) كِرَامًا كَاتِبِينَ (11) يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ (12)}صدق الله العظيم [الانفطار]. ومن ثم يقومون بكتابة السوء من بعد الفعل، أو كتابة القول من بعد القول. تصديقاً لقول الله تعالى: {لّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الّذِينَ قَالُوَاْ إِنّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَآءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ} صدق الله العظيم، {ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيد} صدق الله العظيم، {وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ (10) كِرَامًا كَاتِبِينَ (11) يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ (12)} صدق الله العظيم.
وسلامٌ على المُرسلين، والحمدُ لله رب العالمين..
أخوكم؛ الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.
ـــــــــــــــــــ
اضغط هنا لقراءة البيان المقتبس..
بەیانی مەھدی چاوەڕوانکراو سەبارەت بە قەزاو قەدەر لە مەحکەمی زیکر ..
