الموضوع: د الله تعالی د محکم کتاب د حکم پر بنسټ، د یتیمانو د مالونو په اړه له شرعي احکامو څخه..

النتائج 1 إلى 2 من 2
  1. افتراضي د الله تعالی د محکم کتاب د حکم پر بنسټ، د یتیمانو د مالونو په اړه له شرعي احکامو څخه..

    - 1 -

    امام مهدي ناصر محمد الیماني
    ۰۵ - رمضان - ۱۴۴۷ هـ
    ۲۲ - ۰۲ - ۲۰۲۶ مـ
    ۰۶:۴۳ سهار
    (د ام القری د رسمي تقویم سره سم)
    [د بیان د اصلي لینک تعقیب لپاره]
    https://nasser-alyamani.org/showthread.php?p=496071
    ____________



    د الله تعالی د محکم کتاب د حکم پر بنسټ، د یتیمانو د مالونو په اړه له شرعي احکامو څخه..



    اقتباس المشاركة :
    د ګډونوال (الصقر الوکري) اقتباس:
    یو کس وفات شو او شل عدده د سرو زرو سکې یې پرېښودې؛ خپل ورور ته یې وصیت وکړ چې کله یې زوی لوی شي، دا ورته وسپاري. کاکا یې د سرو زرو دغه سکې وپلورلې او په هغو یې یو کاروبار (پروژه) پیل کړه. ده به د خپل وراره او د هغې د مور لګښتونه ورکول، تر هغه چې هلک لوی شو او له پوهنتون څخه فارغ شو. اوس هلک په کاروبار کې د خپلې برخې غوښتنه کوي؛ ستونزې او محکمې جوړې شوې دي. کاکا غواړي خپل وراره ته یوازې هماغه شل عدده د سرو زرو سکې ورکړي چې د هلک پلار ورته وصیت کړی و، خو هلک غواړي ټول کاروبار واخلي او وایي چې د دې کاروبار پانګه د ده حق دی، نو ځکه کاروبار د ده دی... ماته فتوا راکړئ چې ایا هغه د دې کار حق لري که یوازې هماغه سره زر واخلي؟!
    --- د الصقر الوکري اقتباس پای ته ورسېد. ---
    انتهى الاقتباس

    د الله تعالی په نامه چې ډېرزیات بخښونکی او پوره مهربان دی. د روژې مبارکه میاشت دې پر ټول اسلامي امت او د انسانیت پر ټولو خاوندانو مبارک وي، او الله تعالی دې په ټوله نړۍ کې له هر مظلوم څخه غمونه لرې کړي. د پوښتونکي ځواب په دې ډول دی:
    هلک (وراره) د کاروبار په ګټه کې حق نه لري، ځکه که چېرې وارث (کاکا) په دغه کاروبار کې تاوان کړی وی، نو بیا هم ورباندې لازمه وه چې هغه امانت (شل سکې) ورته وسپاري. یوازې یتیم خپله امانت شوې حق (شل سکې) لري. الله تعالی دې د وارث مخ سپین کړي چې خپل حق یې ادا کړ او پوره یې کړ، ځکه چې ده سپما (استعفاف) وکړه؛ د یتیم لګښتونه، جامې او تعلیم یې حساب نه کړل او د یتیم له مال (هغه شل سکو) څخه یې هیڅ هم کم نه کړل؛ بلکې زه وینم چې ده سپما او عزت کړی دی.

    نو ځکه: پر وارث لازمه ده چې یوازې د یتیم امانت شوی مال (شل سکې) ورکړي؛ بلکې هغه سپما وکړه او د یتیم له ماله یې هیڅ وانخیستل، بلکې الله پاک هغه له دې څخه بې نیازه کړ او ده عفت(پاکدامني) غوره کړه. دا د الله تعالی د دې وینا د رښتینولۍ تصدیق دی چې فرمايي:
    {وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا ‎﴿٦﴾‏} صدق الله العظیم [د سورة النساء ۶ م ایت].

    ستاسو ورور، د الله تعالی خلیفه امام مهدي ناصر محمد الیماني.
    ____________




    ======== اقتباس =========

    اقتباس المشاركة 496088 من موضوع مِن الأحكام الشَّرعيَّة في أموال اليتَامَى بِحُكم الله في مُحكَم كِتابه ..

    ​- 1 -
    الإمام المهديّ ناصر محمد اليمانيّ
    05 - رمضان - 1447 هـ
    22 - 02 - 2026 مـ
    06:43 صباحًا
    (بحسب التقويم الرسميّ لأمّ القُرى)

    [لمتابعة رابط المشاركة الأصلية للبيان]
    https://nasser-alyamani.org/showthread.php?p=496071
    ___________



    مِن الأحكام الشَّرعيَّة في أموال اليتَامَى بِحُكم الله في مُحكَم كِتابه ..


    اقتباس المشاركة : الصقرالوكري
    شخص توفى ووضع عشرين حبه جني من الذهب ووصى اخوه ان يعطيهن الى ابنه عندما يكبر.. وعمه قام ببيع الحبات الجني الذهب وفتح به مشروع.. وكان يصرف على ابن اخيه وامه لمن كبرالولدوتخرج قام يطالب بنصيبه من المشروع..وحصل مشاكل ومحاكم وكله العم يريداعطاء ابن اخيه الذهب العشرين حبه من الجني اللي وصاهن ابو الولد.. والولديريداخذالمشروع كامل ويقول راس مال المشروع حقه اذا المشروع حقه... افتوني هل له الحق بذالك ام يأخذالذهب فقط!!
    رابط الاقتباس :
    https://nasser-alyamani.org/showthread.php?p=496067
    انتهى الاقتباس من الصقرالوكري


    بِسم الله الرَّحمن الرَّحيم، ورمضان مُباركٌ على الأُمَّة الإسلاميَّة وأصحاب الإنسانيَّة أجمَعين، وكَشَف الله الغُمَّة عَن كُلِّ مَظلومٍ في العالَمين، وإجابةٌ للسَّائلين:

    فَلَيس للولد ثَمرة المَشروع، كونه لو خَسِر الوصي لكان يلزمه دفع الأمانة التي لديه؛ بل فقط لليتيم حقه المُؤَّمن (عشرين جنيه)، وبَيَّض الله وجه الوصي وكَفَّى ووَفَّى كونه استعفَف ولم يحسب مصروفات اليتيم وكسوته وتعليمه ولم يخصم من مال اليتيم شيئًا (وهو العشرون الجنيه)؛ بل أراه استعفَف.

    وعليه: فيلزم الوصي دَفع مال اليتيم المؤمَّن فَقط (عشرين جنيه)؛ بل استعفَف ولم يأخُذ مِن مال اليتيم شيئًا؛ بل أغناه الله عَن ذَلِك فاستعفَف تصديقًا لقول الله تعالى:
    {وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا ‎﴿٦﴾‏} صدق الله العظيم [سُورَةُ النِّسَاءِ].

    أخوكم خليفة الله الإمام المهديّ ناصِر مُحَمَّد اليَمانيّ.
    ___________

    اضغط هنا لقراءة البيان المقتبس..



  2. افتراضي زما په الله تعالی مینو انصارو ، پوښتنه واضح وه او د پوښتنې ځواب هم واضح و (پرته له دې چې د کوم سوال کوونکي له خوا په غیر قصدي ډول موضوع بل لور ته واړول شي)، نو په خپلو کې اختلاف او د یو بل تحقیر(سپکاوي)ته اړتیا نشته. پر تاسو د یو بل سپکاوی کول حرام دي؛ له الله تعالی څخه ووېرېږئ ترڅو بریالي شئ. زه به ستاسو ترمنځ په هغه څه کې په حقه فیصله وکړم چې اختلاف مو پکې کاوه. رمضان مو په تاسو او ټولو مسلمانانو مبارک شه، د الله تعالی له لوري بریا او فتحه نږدې ده..

    - 2 -

    امام مهدي ناصر محمد الیماني
    ۰۸ - رمضان - ۱۴۴۷ هـ
    ۲۵ - ۰۲ - ۲۰۲۶ مـ
    ۱۱:۵۸ له غرمې مخکې
    (د ام القری د رسمي کلیزې سره سم)
    [د بیان د اصلي لینک موندلو لپاره]
    https://nasser-alyamani.org/showthread.php?p=496370
    ___________



    زما په الله تعالی مینو انصارو ، پوښتنه واضح وه او د پوښتنې ځواب هم واضح و (پرته له دې چې د کوم سوال کوونکي له خوا په غیر قصدي ډول موضوع بل لور ته واړول شي)، نو په خپلو کې اختلاف او د یو بل تحقیر(سپکاوي)ته اړتیا نشته. پر تاسو د یو بل سپکاوی کول حرام دي؛ له الله تعالی څخه ووېرېږئ ترڅو بریالي شئ. زه به ستاسو ترمنځ په هغه څه کې په حقه فیصله وکړم چې اختلاف مو پکې کاوه. رمضان مو په تاسو او ټولو مسلمانانو مبارک شه، د الله تعالی له لوري بریا او فتحه نږدې ده..


    د الله تعالی په نامه چې ډیرزیات بخښونکی اومهربان دی درود او سلام دې وي پر وروستي پیغمبر او رسول، او پر هغو پلویانو چې د الله تعالی د عظیم قرآن له مخې په بصیرت سره د حق لورې ته بلنه ورکوي..

    او اې زما په الله تعالی مینو دوستانو ! سره زر (طلا) د خوراکي توکو او کنسروا په څېر نه دي چې که ونه پلورل شي نو زر به خراب او تاریخ به یې تېر شي. که یو مړ شوی کس میراث (د پېر او پلور دوکانونه) پرېږدي، نو دا د یتیم له خوښې پرته هم د ګټې او تاوان تابع دي؛ دلته یتیم یوازې د وصي (سرپرست) په امانتدارۍ پورې اړه لري او ټول په ګټه او تاوان کې یو شان شریک دي.
    خو د نجلۍ تاوان باید د هلک په څېر حساب نشي، بلکې د یتیمې نجلۍ تاوان د یتیم هلک د نیمایي په اندازه دی، ځکه د هلک برخه د دوو نجونو په اندازه ده. نو د میراث د برخې په اندازه به یې تاوان وي. دا جواز نلري چې تاوان پر ټولو یو شان حساب شي خو چې کله ګټه وي نو نجلۍ ته نیمه ورکول کیږي؛ دا عدل او انصاف نه دی. بلکې د هر چا تاوان د هغه د میراث د برخې په اندازه دی. دا په هغه صورت کې ده چې مړ شوي کس داسې تجارتي دوکانونه یا جایدادونه پرېښي وي چې ګټه او تاوان پکې وي، ځکه دا یو ګډ تجارت دی او هر وارث د خپلې برخې په اندازه په ګټه او تاوان کې شریک دی؛ (دا پرېکنده حکم دی او ټوکه نه ده).

    خو کله چې د یتیمانو پلار ووېرېږي چې وصي (سرپرست) به ظالم او طماع وي او له الله تعالی به نه وېرېږي، نو دلته هغه کولای شي د خپلې مړینې وړاندې په خپل ژوند کې میراث وویشي، د الله تعالی د دې قول له مخې چې فرمایی:
    {فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‎﴿١٨٢﴾} [سورة البقرة]

    دلته له "اصلاح" څخه د الله تعالی مراد دا دی چې : له مړینې وړاندې په ژوندیني او روغ رمټ حالت کې د میراث ویشل. پلار حق لري چې د خپلو اولادونو ترمنځ مال وویشي ترڅو د وصي (سرپرست)د ظلم له امله د دوی ترمنځ جګړه او ستونزې پیدا نشي. دا د وارثانو ترمنځ هغه اصلاح ده چې د اختلاف مخه نیسي. که څه هم وصي (سرپرست ) یې مشر زوی وي، خو که پلار یې له ظلم او ګناه ووېرېږي، حق لري چې په ژوندیني مال وویشي، یا د هر یو حق په بانک کې د یتیم په نوم کېږدي. که د یتیم د مال لپاره په بانک کې لږ ګټه ایښودل کیږي، دا سود نه دی؛ دا د هغو خلکو لپاره ځواب دی چې پر بانکونو زړه سوځوي خو پر یتیم ظلم کوي، دا نو ډېره نامنصفانه ویشنه ده!

    په هر حال، تر ټولو مهمه خبره دا ده چې د یتیم اصلي سرمایه تضمین وي ترڅو هغه لوی شي. خو کله چې د یتیمانو مال په (غیر بانکي تجارت) کې واچول شي، نو دا د ګټې او تاوان د تجارت یو تړون دی.

    موږ لا هم د هغه عزتمن ورور (د شلو جنیهو خاوند(دسرزرو دسکو خاوند)) ډېره ستاینه کوو؛ ځکه هغه شل جنیه (سره زر) له ده سره د امانت په توګه خوندي وو او پکې د ګټې او تاوان کوم تجارتي تړون نه و؛ لکه څنګه چې ښکاري پلار یې دا مال د خپل صالح ورور د باور له امله په پټه ورسره امانت ایښی و، په داسې حال کې چې پلار یې روغ رمټ و او مرګ پرې ناڅاپه راغی. خو ورور یې د دې پر ځای چې یتیم ته د هغه مال ورکړي (ځکه هغه لا کوچنی و)، دا شل جنیه یې په کار واچول ترڅو د هغې له ګټې څخه پر یتیمانو خرڅ وکړي تر هغه چې یتیم لوی شي.

    نو دلته که وصي (سرپرست ) تاوان هم کړی وی، موږ به ورباندې هماغه پوره شل جنیه سره زر(شل دسروزرو سکې) تاوان کړي وو، ځکه دا له ده سره پوره امانت وو. او که یې پر هغوی مصرف هم کړی وي، موږ وایو: دا د خپلوۍ حق و چې باید ادا کړی دې وای (عفت یې باید کړی وای). مګر هغه په یتیم او د هغه په مور باندې کلونه کلونه مصرف وکړ چې ښایي تر شلو جنیه هم زیات وي، او بیا یې ورته هماغه اصلي سرمایه (امانت) هم بېرته ورکړه. نو یتیم په کوم حق دعوه کوي چې د کاکا سره یې پیسې پاتې دي؟ په داسې حال کې چې کاکا یې پر ده او مور یې ډېرې پیسې مصرف کړې خو له اصلي امانت (شلو جنیه سرو زرو) څخه یې نه دي ګرځولې او امانت یې هماغسې پوره (شل جنیه سره زر) ور وسپارل؟!

    موږ وایو: الله دې د هغه مخ په حق سره سپین کړي؛ ځکه دا یو نقدي امانت و چې له ده سره خوندي و او د ګټې او تاوان کوم تړون پکې نه و، بلکې پر ده لازمه وه چې امانت خاوندانو ته وسپاري (شل جنیه سره زر)؛ (دا پرېکنده خبره ده او ټوکه نه ده)، د الله تعالی د دې قول د رښتیا والي له مخې:
    {۞ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ۚ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا ‎﴿٥٨﴾‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ ۖ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ‎﴿٥٩﴾‏} [سورة النساء]
    سلام دې وي پر پیغمبرانو او ټولې ستاینې د نړیوالو پالونکي الله لره دي.
    ستاسو ورور، د الله خلیفه امام مهدي
    ناصر محمد الیماني.
    __________



    ======== اقتباس =========

    اقتباس المشاركة 496370 من موضوع مِن الأحكام الشَّرعيَّة في أموال اليتَامَى بِحُكم الله في مُحكَم كِتابه ..

    - 2 -
    الإمام المهديّ ناصِر مُحَمَّد اليمانيّ
    08 - رمضان - 1447 هـ
    25 - 02 - 2026 مـ
    11:58 صباحًا
    (بحسب التَّقويم الرّسميّ لأم القُرى)

    [لمتابعة رابط المشاركة الأصلية للبيان]
    https://nasser-alyamani.org/showthread.php?p=496370
    _________


    السُّؤالُ كَان وَاضحًا والإجابةُ على السُّؤالِ كَانت وَاضحةً (دون تَحرِيفِ السُّؤالِ عَن موضعهِ بغير قَصدٍ مِن أحد السائلين) أحبَّتي في الله، فلا داعي للاختلافِ والتَّجرِيحِ فيما بَينكم، ومُحَرَّمٌ عليكم التَّجرِيحُ فيما بَينكم، واتَّقوا الله لعلَّكم تُفلحون، ولسَوف نَحكمُ بَينكم بالحقِّ فيما كُنتُم فيه تَختلفون، ورمضان مباركٌ عليكم وجميع المُسلمين، ونصرٌ مِن اللهِ وفتحٌ قريبٌ ..


    بِسمْ الله الرَّحمن الرَّحيم، والصَّلاة والسَّلام على خاتم الأنبياء والمُرسَلين والتَّابعين الدُّعاة إلى الحَقّ على بصيرةٍ من الله القُرآن العظيم..

    ويا أحبَّتي في الله، ليس الذَّهب كالمُعَلَّبات والمحلات الغذائية فإذا لم تُبَع تتلف وتنتهي صلاحيتها؛ فإذا ترك المتوفَّى تركةً (محلات تجاريَّة للبيع والشراء) فهذه رغم أنف اليتيم مُعَرَّضةٌ للرِّبح والخسارة؛ فليس له إلَّا أمانة الوصي عليها في الرِّبح والخسارة؛ فهم فيه سواء في الرِّبح والخسارة، ولا تحسب الخسارة على الإناث كمثل الذّكور؛ بل تحسب الخسارة على اليتيمة الأنثى نصف خسارة الذّكر اليتيم كون نصيب الذّكر مثل حظ الأنثيين، فعلى قدر نصيبها في الميراث تكون خسارتها كون لها نصف نصيب الذّكر، فلا يجوز حساب الخسارة على الجميع على حدٍّ سواء وحين يكون هناك ربحٌ في التَّجارة فلها نصف ربح الذّكر! فليس هذا من العدل والإنصاف؛ بل كلٌّ خسارته على قدر نصيبه في الميراث وذلك حين يترك المتوفَّى محلات تجارية قابلة للربح ومُعَرَّضة للخسارة كونها بضاعة (بيع وشراء، وربح وخسارة على حسب العَرض والطلب)، وهكذا كلّ إرث محلات التجارة فكلٌّ من الورثة له نصيبٌ من الرّبح ونصيب في الخسارة، وربحه وخسارته على قدر نصيبه في الميراث كون التركة محلات تجارية أو عقارات، فهذه تجارةُ ربحٍ وخسارةٍ فهم فيه شُركاء، وكلٌّ له نصيبه من تركة التّجارة وله من الرّبح والخسارة على قدر نصيبه من التركة؛
    (الحُكم الفَصل وما هو بالهَزل).

    وأمَّا حين يخاف أبو اليتامى أن يكون الوصي جنفٌ طمَّاعٌ لا يخاف الله؛ فهنا يقوم بتقسيم التركة في حياته قبل مماته، تصديقًا لقول الله تعالى: {فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‎﴿١٨٢﴾} ‏صدق الله العظيم [سورة البقرة].

    والاصلاح هنا يَقصد به الله:
    تقسيم التَّرِكة من قبل موته؛ بل في حياته وهو صحيحٌ معافى، فيَحِق له تقسيم التَّركة بين أولاده حتى لا يأتي الظُّلم والخلاف والمشاكل بينهم بسبب خشيته من الوصي الجنف (الكبير من أولاده أو أقربائه)، فذلك هو الإصلاح بين الورثه من قبل أن يحدث الخلاف بينهم بعد موته، رغم أن الوصي هو أكبَر أولاده وإنَّما خاف من جنفه وإثمه فالحَقّ أن يُقَسِّم بينهم تركته وهو حيٌّ يُرزق، أو يضع حقّ كلٍّ منهم في البنك (بِاِسم اليتيم) فلا بأس في الزيادة لليتيم حتى يكبر فليس ذلك ربا؛ كونه وضع مال اليتيم باتفاقٍ تجاريٍّ بربحٍ زهيدٍ يا مَن يرحمون أصحاب البنوك ويظلمون اليتيم، فتلك إذًا قسمةٌ ضِيزى!

    وعلى كُلّ حال، فأهم شيء هو ما يضمن رأس مال اليتيم حتى يكبَر، وأمَّا حين يُراد بمال اليتامى (تجارة غير بنكية) فهذا اتفاقُ تجارةُ ربحٍ وخسارة.

    ولا نزال نُثني ثناءً عظيمًا على الأخ الكريم صاحب العشرين جنيه؛ كون العشرين جنيه كانت مُؤمَّنةً لديه وليس فيها اتفاقُ تجارة وربح وخسارة؛ كونه كما يبدو أن الأب وضعها كأمانة خفيّة بسبب ثقته في أخيه الصّالح وهو صحيحٌ مُعافى وجاءه الموت على غفلةٍ، ولكن الأخ بدل أن يدفع إلى اليتيم ماله بسبب صغر سنه قام بتشغيل العشرين جنيه لكي يصرف عليهم من أرباحها حتى يكبر اليتيم، فهنا لو خسر الوصي فسوف نحمله عشرين جنيه ذهب كونها مُؤمَّنةً لديه كاملةً (عشرين جنيه)، وحتى ولو صرف عليهم فنقول: هذا حقُّ القُربى عليك (فليستعفف)، ولكنه صرف على اليتيم وأمه سنينًا ربما أكثر من عشرين جنيه وردَّ إليهم رأس المال الذي تمّ وضعه أمانة لديه، فبأي حقٍّ يدَّعي اليتيم أن عند عمه أموالًا له رغم أنه صرف على اليتيم وأمه مبالغَ ولم يحسبها من رأس المال المُؤمَّن لديه (عشرين جنيه ذهب) وردَّ إليهم الأمانة كما هي (عشرين جنيه من الذهب)؟!

    ونقول: بيَّضَ الله وجههُ بالحقِّ؛ كونها أمانةً نقديةً مُؤمَّنةً لديه ليس فيها اتفاقُ ربحٍ وخسارةٍ، بل عليه إرجاع الأمانة إلى أهلها (عشرين جنيه من الذهب)؛
    (القول الفصل وما هو بالهزل) تصديقًا لقول الله تعالى: {۞ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ۚ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا ‎﴿٥٨﴾‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ ۖ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ‎﴿٥٩﴾‏} صدق الله العظيم [سورة النساء] .

    وسلامٌ على المُرسَلين والحَمدُ للهِ ربِّ العَالَمين..
    أخوكم خليفة الله الإمام المهديّ
    ناصِر مُحَمَّد اليَمانيّ.
    _____

    اضغط هنا لقراءة البيان المقتبس..



المواضيع المتشابهه
  1. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 07-01-2026, 11:09 PM
  2. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 29-12-2025, 11:30 PM
  3. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 20-09-2025, 07:30 AM
  4. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 03-05-2020, 12:41 PM
  5. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 27-01-2017, 08:35 AM